Δεν το λες απλώς «παρέμβαση». Το λες επίθεση. Το λες εκφοβισμό. Το λες ξεκάθαρα βία. Οι πρόσφατες επιθέσεις σε σπίτια και περιουσίες ανθρώπων ανοίγουν ξανά μια μεγάλη συζήτηση για το πού τελειώνει η δήθεν πολιτική διαμαρτυρία και πού αρχίζει η ωμή παρανομία.
Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος μίλησε για «άνανδρη πράξη» και η φράση δεν πέρασε απαρατήρητη.
Γιατί εδώ δεν έχουμε να κάνουμε με μια απλή διαφωνία. Έχουμε πράξεις που επιχειρούν να τρομοκρατήσουν, να στοχοποιήσουν και να κανονικοποιήσουν τη βία πίσω από ιδεολογικά προσχήματα. Και αυτό είναι το πιο επικίνδυνο.
Όταν η κοινωνία αρχίζει να συνηθίζει τις επιθέσεις, όταν κάποιοι τις παρουσιάζουν περίπου ως “μήνυμα”, τότε το πρόβλημα γίνεται βαθύτερο.
Η δημοκρατία δεν προστατεύεται με μπογιές, σπασίματα και απειλές. Προστατεύεται με θεσμούς, δικαιοσύνη και καθαρές κουβέντες.
Η καταδίκη τέτοιων ενεργειών δεν είναι θέμα κομματικής γραμμής. Είναι θέμα στοιχειώδους πολιτισμού. Γιατί σήμερα είναι ο ένας. Αύριο μπορεί να είναι οποιοσδήποτε..
