Η φωτιά στο Ωραιόκαστρο μπορεί να τέθηκε υπό έλεγχο, όμως άφησε πίσω της κάτι περισσότερο από καμένη γη.
Άφησε για ακόμη μία φορά το ίδιο ερώτημα να πλανάται: πόσο έτοιμος είναι πραγματικά ο κρατικός μηχανισμός απέναντι στις ολοένα και πιο συχνές πυρκαγιές;
Οι εικόνες με τις φλόγες να πλησιάζουν κατοικημένες περιοχές προκάλεσαν αγωνία στους κατοίκους, ενώ η κινητοποίηση της Πυροσβεστικής και των εθελοντών απέτρεψε τα χειρότερα.
Ωστόσο, κάθε τέτοιο περιστατικό επαναφέρει τη συζήτηση για την πρόληψη, την οργάνωση και την αποτελεσματικότητα της Πολιτικής Προστασίας.
Η κλιματική κρίση δεν αφήνει περιθώρια για εφησυχασμό.
Οι υψηλές θερμοκρασίες, οι ισχυροί άνεμοι και οι παρατεταμένες περίοδοι ξηρασίας δημιουργούν ένα εκρηκτικό σκηνικό που απαιτεί σύγχρονα μέσα, καλύτερες υποδομές και διαρκή ετοιμότητα.
Οι πολίτες ζητούν απαντήσεις, αλλά κυρίως θέλουν να αισθάνονται ασφαλείς. Γιατί κάθε φωτιά που ξεσπά δεν δοκιμάζει μόνο τις δυνάμεις της Πυροσβεστικής.
Δοκιμάζει την αντοχή του κρατικού σχεδιασμού, την πρόληψη και την ικανότητα της χώρας να προστατεύσει ανθρώπινες ζωές και περιουσίες πριν η επόμενη κρίση χτυπήσει την πόρτα.
