Η είδηση της εκεχειρίας έφερε χαμόγελα στις αγορές. Πετρέλαιο, νομίσματα, χρηματιστήρια αντέδρασαν άμεσα. Αλλά η ουσία δεν είναι η αντίδραση. Είναι η διάρκεια. Γιατί αυτό που συμφωνήθηκε δεν είναι ειρήνη. Είναι μια παύση. Λίγο πριν το deadline που είχε θέσει ο Τραμπ, το Πακιστάν μπήκε σφήνα και απέτρεψε τα χειρότερα.
- Το αποτέλεσμα;
Δύο εβδομάδες «πάγωμα» επιθέσεων, με αντάλλαγμα το άνοιγμα των Στενών του Ορμούζ. Η Τεχεράνη είπε «ναι». Αλλά με όρους. Ο Αμπάς Αραγκί ξεκαθάρισε ότι η διέλευση θα γίνεται υπό ιρανικό έλεγχο. Και εδώ αρχίζουν τα δύσκολα. Γιατί στο 10σέλιδο σχέδιο του Ιράν περιλαμβάνονται απαιτήσεις που δύσκολα περνούν: αποχώρηση ΗΠΑ, άρση κυρώσεων, διατήρηση επιρροής.
- Με απλά λόγια;
Το χάσμα παραμένει. Και σαν να μην έφτανε αυτό, το μέτωπο του Λιβάνου θολώνει ακόμα περισσότερο το τοπίο. Οι αγορές προς το παρόν «αγοράζουν» την ηρεμία. Αλλά ξέρουν. Αν αυτή η εκεχειρία σπάσει, το σοκ θα είναι διπλό. Γιατί αυτή τη φορά, όλοι έχουν προεξοφλήσει το καλύτερο σενάριο.
