Στο μεγάλο ενεργειακό παιχνίδι της Ευρώπης, η Ελλάδα διεκδικεί ρόλο πολύ μεγαλύτερο από αυτόν ενός απλού καταναλωτή φυσικού αερίου.
- Ο Κάθετος Διάδρομος αναδεικνύεται σε στρατηγικό εργαλείο, με την Αθήνα να φιλοδοξεί να αποτελέσει βασική πύλη εισόδου και μεταφοράς ενέργειας προς τη Νοτιοανατολική και Κεντρική Ευρώπη.
Η διαδρομή αξιοποιεί υφιστάμενες και αναβαθμιζόμενες υποδομές, όπως ο σταθμός υγροποιημένου φυσικού αερίου της Ρεβυθούσας, η πλωτή μονάδα της Αλεξανδρούπολης, ο αγωγός TAP και ο ελληνοβουλγαρικός διασυνδετήριος αγωγός IGB.
- Μέσω του δικτύου, φυσικό αέριο από διαφορετικές πηγές, συμπεριλαμβανομένου του αμερικανικού LNG, μπορεί να κατευθυνθεί προς τη Βουλγαρία, τη Ρουμανία, τη Μολδαβία και την Ουκρανία.
Και εδώ βρίσκεται η μεγάλη γεωπολιτική διάσταση: όσο η Ευρώπη επιδιώκει να περιορίσει την εξάρτησή της από συγκεκριμένους προμηθευτές, τόσο αποκτούν αξία οι εναλλακτικές διαδρομές και οι υποδομές που επιτρέπουν τη διαφοροποίηση των προμηθειών.
- Το έργο, ωστόσο, δεν κερδίζεται μόνο με μεγάλες εξαγγελίες. Χρειάζονται ανταγωνιστικές χρεώσεις μεταφοράς, επαρκής δυναμικότητα, συντονισμός μεταξύ των χωρών και πραγματική ζήτηση από την αγορά.
Τον Ιούλιο του 2026, οι πρώτες δημοπρασίες με το αναθεωρημένο εμπορικό πλαίσιο έδειξαν ότι είχε δεσμευτεί πάνω από το 45% της προσφερόμενης δυναμικότητας, ένα θετικό αλλά όχι οριστικό βήμα για την εμπορική βιωσιμότητα του διαδρόμου.
- Παράλληλα, η επέκταση της συνεργασίας προς τα Δυτικά Βαλκάνια ενισχύει τις προοπτικές του εγχειρήματος, με τη Σερβία και τη Βόρεια Μακεδονία να συμμετέχουν στις σχετικές διεργασίες.
Το μεγάλο στοίχημα για την Ελλάδα είναι σαφές: να μετατρέψει τη γεωγραφική της θέση σε διαρκή οικονομική και στρατηγική υπεραξία. Γιατί η ενεργειακή ασφάλεια δεν είναι απλώς υπόθεση αγωγών. Είναι ζήτημα ισχύος, συμμαχιών και επιρροής.
