Κάτι αρχίζει να μυρίζει άσχημα στην «Ελπίδα για τη Δημοκρατία». Και δεν το λένε μόνο οι πολιτικοί αντίπαλοι της Μαρίας Καρυστιανού. Το λένε πλέον άνθρωποι που βρέθηκαν μέσα στο εγχείρημα και αποφασίζουν να απομακρυνθούν πριν καλά-καλά στεγνώσει το μελάνι των ανακοινώσεων.
- Οι αποχωρήσεις πέφτουν η μία μετά την άλλη και το κλίμα μόνο ενωτικό δεν θυμίζει. Αντίθετα, όσοι φεύγουν περιγράφουν μια κατάσταση με κλειστές πόρτες, αποφάσεις από λίγους και διαδικασίες που απέχουν πολύ από όσα υποσχόταν το νέο πολιτικό εγχείρημα.
Το πρόβλημα για την Καρυστιανού δεν είναι μόνο οι αποχωρήσεις. Είναι ότι φεύγουν άνθρωποι που μέχρι χθες εμφανίζονταν ως συνοδοιπόροι και υποστηρικτές της προσπάθειας. Και όταν αρχίζουν να εγκαταλείπουν το καράβι οι δικοί σου, τότε η συζήτηση αλλάζει επίπεδο.
- Την ίδια ώρα οι δημοσκοπήσεις εξακολουθούν να τη δείχνουν ψηλά. Όμως στην πολιτική πολλές φορές οι μετρήσεις καταγράφουν το θυμικό της στιγμής και όχι την αντοχή στον χρόνο. Το είδαμε πολλές φορές στο παρελθόν.
Το μεγάλο ερώτημα πλέον είναι αν το πολιτικό μπαλόνι που φούσκωσε πάνω στο κύμα οργής και συγκίνησης θα συνεχίσει να ανεβαίνει ή αν έχει ήδη αρχίσει να χάνει αέρα. Γιατί η διαμαρτυρία μπορεί να χτίζει δημοσκοπήσεις. Τα κόμματα όμως χτίζονται με στελέχη, οργάνωση και συνοχή.
Και εκεί, σύμφωνα με όσα ακούγονται, αρχίζουν τα δύσκολα για τη Μαρία Καρυστιανού.
