Η υπόθεση του ΟΠΕΚΕΠΕ δεν είναι άλλη μια δύσκολη ιστορία για την κυβέρνηση. Είναι ο καταλύτης. Αυτός που μπορεί να αλλάξει το παιχνίδι – και ίσως τον παίκτη. Στο παρασκήνιο δεν υπάρχει απλώς ανησυχία. Υπάρχει κινητικότητα. Οι δικογραφίες ακουμπούν πολιτικά πρόσωπα και μαζί τους ακουμπούν την ίδια τη συνοχή της Κοινοβουλευτικής Ομάδας.
- Και εκεί αρχίζει το πραγματικό πρόβλημα.
Γιατί το θέμα δεν είναι μόνο η φθορά. Είναι οι αριθμοί. Πόσοι αντέχουν; Πόσοι στηρίζουν; Και κυρίως, πόσοι θα κάνουν πίσω αν η πίεση γίνει ασφυκτική; Στο Μέγαρο Μαξίμου το γνωρίζουν καλά. Γι’ αυτό και το λεγόμενο «plan B» δεν είναι σενάριο επιστημονικής φαντασίας. Είναι στο τραπέζι. Χαμηλόφωνα, προσεκτικά, αλλά υπαρκτό. Τα ονόματα που ακούγονται για μια κυβέρνηση ευρείας αποδοχής δεν είναι τυχαία.
- Είναι πρόσωπα που μπορούν να λειτουργήσουν ως «γέφυρα». Να ενώσουν, να ηρεμήσουν, να κρατήσουν το σύστημα όρθιο αν χρειαστεί. Αλλά εδώ υπάρχει και η ειρωνεία. Μιλάμε για σταθερότητα μέσα από… ανατροπή. Για συνέχεια μέσα από αλλαγή προσώπου.
Οι συζητήσεις δίνουν και παίρνουν. Βουλευτές μετρούν αποστάσεις, πολιτικά γραφεία ζυγίζουν αντιδράσεις, και στο βάθος όλοι περιμένουν το επόμενο βήμα των δικογραφιών. Γιατί αν αυτές «δέσουν», τότε τα σενάρια παύουν να είναι θεωρητικά. Γίνονται άμεση ανάγκη. Και τότε, το ερώτημα δεν θα είναι αν θα αλλάξει κάτι. Αλλά ποιος θα προλάβει να το ελέγξει.
