Ξεκινάμε. Και το λέω καθαρά: η συνεργασία με το newpost δεν είναι μια ακόμη προσθήκη. Είναι επιλογή. Πολιτική, δημοσιογραφική και προσωπική. Ένα site με άποψη, με ρεπορτάζ και με τη σφραγίδα του Τάκη Χατζή. Τον ευχαριστώ δημόσια. Όχι μόνο για τη συνεργασία, αλλά για κάτι πιο σπάνιο: την ελευθερία. Να γράφω αυτό που βλέπω. Να λέω αυτό που πιστεύω. Χωρίς φίλτρα. Και αυτό, σε μια εποχή που όλοι μετράνε λέξεις και αντιδράσεις, είναι πολυτέλεια.
- Και ξεκινάμε με ένα θέμα που δεν σηκώνει στρογγυλέματα. Ο θάνατος της Μυρτούς δεν αποκάλυψε απλώς μια τραγωδία. Ξεσκέπασε κάτι πολύ πιο βαθύ. Τη σαπίλα. Της κοινωνίας, της τηλεόρασης, του τρόπου που κάποιοι στήνουν «θέμα» πάνω στον πόνο.
Είδαμε πώς αντιμετωπίζεται ο θάνατος. Σαν content. Σαν νούμερο. Σαν ευκαιρία. Και αυτό δεν είναι απλώς ντροπή. Είναι καμπανάκι. Γιατί αν δεν μας σοκάρει πια τίποτα, τότε έχουμε ήδη χάσει το παιχνίδι. Και εδώ, δεν θα χαϊδέψουμε αυτιά.
