Πήραν μια τεράστια τηλεοπτική πάσα, είχαν στα χέρια τους ένα πρόγραμμα που έφερε σχεδόν το 70% και κατάφεραν να μετατρέψουν μία βραδιά-γιορτή σε παράδειγμα προς αποφυγή. Γιατί άλλο η αγάπη για τη Eurovision και άλλο η τηλεόραση. Και κυρίως άλλο η ζωντανή μετάδοση.
- Αυτό που παρακολούθησαν οι τηλεθεατές αμέσως μετά το τέλος του διαγωνισμού δεν είχε ρυθμό, δεν είχε συντονισμό και σε αρκετές στιγμές δεν είχε καν ειρμό. Ο ένας μιλούσε πάνω στον άλλον, οι ατάκες έπεφταν ταυτόχρονα και το αποτέλεσμα έμοιαζε περισσότερο με παρέα που σχολιάζει από τον καναπέ παρά με οργανωμένη τηλεοπτική κάλυψη. Έλειπε η πίτσα τα γαριδάκια και οι μπύρες. Καφενείο. Μια ηχητική λάσπη που σε αρκετές στιγμές κούραζε ακόμα και τον πιο φανατικό τηλεθεατή.
Ο ηθοποιός και γιατρός Μιχάλης Μαρίνος, βρέθηκε σε έναν ρόλο που απαιτεί εμπειρία σε ζωντανές ροές και γρήγορα αντανακλαστικά. Η αγάπη για τον θεσμό δεν αρκεί πάντα. Από την άλλη, η τραγουδίστρια της παρέας Κλαυδία έμοιαζε να είναι πολύ πιο άνετη στη σκηνή με μικρόφωνο τραγουδιού παρά σε συνθήκες συνεχούς τηλεοπτικού σχολιασμού. Και μέσα σε όλο αυτό, η τρίτη παρουσία η Ηλιακή κατά την προσφιλή συνήθειά της… προσπαθούσε να επιβληθεί περισσότερο στην κουβέντα, δημιουργώντας ακόμη μεγαλύτερη ασυνεννοησία.
Η κορυφαία στιγμή ήρθε στη σύνδεση με τη Βιέννη και τον Ακύλα. Εκεί, για λίγα δευτερόλεπτα, σταμάτησαν επιτέλους να μιλάνε όλοι μαζί και ακούστηκε η ατάκα περί «κουβά», που μέσα σε λίγα λεπτά έκανε τον γύρο των social media.
Η ΕΡΤ κατάφερε ξανά να πρωτοτυπήσει. Το πρόβλημα είναι ότι αυτή τη φορά πρωτοστάτησε στον ερασιτεχνισμό. Και όταν έχεις στα χέρια σου τέτοια τηλεθέαση, το λάθος ακούγεται ακόμη πιο δυνατά.
