Υπάρχουν τηλεοπτικές εκπομπές που χτίζουν πάνω στην επιτυχία της πάσας τους. Και υπάρχουν και αυτές που καταφέρνουν το ακατόρθωτο: να παραλαμβάνουν διψήφια ποσοστά και να τα μετατρέπουν σε μονοψήφια μέσα σε λίγα λεπτά. Στη δεύτερη κατηγορία φαίνεται πως ανήκει η «Ώρα Μουντιάλ» της ΕΡΤ.
Τα χθεσινά νούμερα δεν αφήνουν κανένα περιθώριο παρερμηνείας. Το πρόγραμμα παρέλαβε από τον αγώνα ένα αξιοπρεπέστατο 14% και αντί να κρατήσει έστω ένα μέρος του κοινού, είδε τους τηλεθεατές να αναζητούν μαζικά το τηλεκοντρόλ. Τα πεντάρια και τα εξάρια έκαναν παρέλαση στους πίνακες τηλεθέασης, αποτυπώνοντας μια εικόνα που μόνο προβληματισμό μπορεί να προκαλέσει.
Και εδώ γεννάται ένα εύλογο ερώτημα: Πώς γίνεται ένα προϊόν που συνοδεύει τη μεγαλύτερη ποδοσφαιρική διοργάνωση του πλανήτη να εμφανίζει τέτοια αδυναμία συγκράτησης κοινού; Πώς γίνεται η ΕΡΤ να πληρώνει ακριβά δικαιώματα, να έχει έτοιμο το ενδιαφέρον του κόσμου από τους αγώνες και να μην μπορεί να το μετατρέψει σε τηλεθέαση για την εκπομπή που ακολουθεί;
Η αίσθηση που αποκομίζει κανείς είναι πως το κοινό παρακολουθεί το ματς και με το τελευταίο σφύριγμα αποχωρεί. Χωρίς δεύτερη σκέψη. Χωρίς διάθεση να μείνει για ανάλυση, σχόλια ή τηλεοπτικές κουβέντες που θυμίζουν άλλη εποχή.
Το πιο ανησυχητικό όμως δεν είναι τα χαμηλά ποσοστά. Είναι ότι συμβαίνουν σε μια περίοδο όπου το ενδιαφέρον για το Μουντιάλ βρίσκεται στο απόγειό του. Αν δεν μπορείς να κρατήσεις τον θεατή τώρα, τότε πότε;
Κάποιοι στην Αγία Παρασκευή οφείλουν να δουν κατάματα την πραγματικότητα. Γιατί όταν η μπάλα γράφει διψήφια και η εκπομπή μονοψήφια, το πρόβλημα δεν είναι το κοινό. Είναι η εκπομπή.
