Δεν ήταν απλώς μια πρεμιέρα. Ήταν μια μικρή τηλεοπτική ανάσα μέσα σε μια καθημερινότητα που έχει γίνει βαριά.
Ο Γρηγόρης Αρναούτογλου επέστρεψε και μαζί του επέστρεψε κάτι που λείπει πολύ από την τηλεόραση: το χαμόγελο. Και μπορεί τα νούμερα της πρεμιέρας να μην ήταν αυτά που θα περίμενε κανείς από έναν τόσο δυνατό τηλεοπτικό παίκτη, όμως το σημαντικό είναι άλλο.
Το κοινό τον περίμενε.
Μετά από μήνες γεμάτους πολέμους, κρίσεις, εγκλήματα, πολιτική ένταση, οικονομική πίεση και ειδήσεις που σε κάνουν να ανοίγεις την τηλεόραση και να βαραίνει ακόμη περισσότερο το κεφάλι σου, ο κόσμος φαίνεται πως έχει ανάγκη και κάτι διαφορετικό.
Να καθίσει στον καναπέ του.
Να χαλαρώσει.
Να γελάσει.
Να ξεχαστεί για λίγο.
Και αυτό ακριβώς επιχειρεί να κάνει ο Αρναούτογλου.
Η πρεμιέρα μπορεί να μην έφερε τα αναμενόμενα ποσοστά, όμως η τηλεόραση δεν χτίζεται σε μία βραδιά. Χτίζεται με συνήθεια, με παρέα και με την αίσθηση ότι απέναντί σου υπάρχει ένας άνθρωπος που θέλεις να ξαναδείς.
Ο Γρηγόρης έχει αυτό το πλεονέκτημα.
Έχει κοινό. Έχει αναγνωρισιμότητα. Και κυρίως έχει την ικανότητα να δημιουργεί μια διαφορετική ατμόσφαιρα.
Ο ΑΝΤ1 λοιπόν πήρε αυτό που χρειαζόταν: λίγο οξυγόνο.
Τώρα μένει να δούμε αν το χαμόγελο της πρεμιέρας θα γίνει καθημερινή συνήθεια για τους τηλεθεατές.
