Υπάρχουν στιγμές που οι λέξεις μοιάζουν φτωχές μπροστά στον πόνο. Η απώλεια του Παρασκευά Άντζα στα μόλις 49 του χρόνια συγκλόνισε τον κόσμο του ποδοσφαίρου, τους φίλους του αλλά και όσους γνώριζαν τον χαρακτήρα και την πορεία του. Πίσω όμως από τον ποδοσφαιριστή, υπήρχε ένας πατέρας, ένας σύζυγος, ένας άνθρωπος που έδωσε μια σκληρή μάχη μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας.
Λίγες ημέρες μετά τον θάνατό του, η κόρη του Ιωάννα δημοσίευσε ένα συγκλονιστικό γράμμα. Ένα κείμενο ψυχής, γεμάτο αγάπη, πόνο, αλήθεια και αξιοπρέπεια. Ένα αντίο που ραγίζει καρδιές.
«Τα λόγια που ακολουθούν δεν γράφονται από κάποιον που απλώς γνώρισε τον πατέρα μου. Τα γράφω εγώ, η κόρη του∙ το παιδί που τον έζησε καθημερινά, που στάθηκε δίπλα του μέχρι την τελευταία στιγμή και που γνώρισε τον πραγματικό άνθρωπο πίσω από όσα ίσως άκουσε ο κόσμος κατά καιρούς. Δεν γράφω για κανέναν άλλο. Μιλάω μόνο μέσα από τα δικά μου μάτια, μέσα από την οικογένειά μας και μέσα από όσα ζήσαμε εμείς καθημερινά δίπλα του. Ο πατέρας μου ήταν ένας βαθιά ταπεινός άνθρωπος. Δεν ήθελε ποτέ να ασχολούμαστε με σχόλια και γνώμες τρίτων. “Εμείς ξέρουμε την αλήθεια μας”, έλεγε πάντα. Παρ’ όλα αυτά, αισθάνομαι την ανάγκη να μιλήσω για εκείνον, γιατί θεωρώ άδικο να μη φανεί η πραγματική του πλευρά: η πλευρά του ανθρώπου που αγαπούσε αθόρυβα, βοηθούσε χωρίς αντάλλαγμα και ζούσε μόνο για την οικογένειά του. Αγαπούσε βαθιά τη μητέρα μου και το έλεγε μέχρι και τον τελευταίο καιρό της ζωής του. Αν ο πατέρας μου έδωσε τη δική του μάχη με αξιοπρέπεια, η μητέρα μου στάθηκε στο πλευρό του ακούραστα και με αγάπη μέχρι την τελευταία στιγμή. Μαζί πέρασαν πολλά και το μεγαλύτερο δώρο τους ήταν τα παιδιά τους. Ο μπαμπάς μου μάς έλεγε πάντα πως “μόνο εσάς έχω στη ζωή μου” και όλη του η ύπαρξη το αποδείκνυε καθημερινά…“Η απουσία του είναι αβάσταχτη. Κι όμως, μέσα στον πόνο μου, νιώθω μια μικρή ανακούφιση γιατί η ψυχή του επιτέλους ξεκουράστηκε. Και ένα τελευταίο πράγμα που του έλεγα συχνά στο νοσοκομείο: ‘Είσαι η ζωή μου μπαμπά. Κι αν χρειαστεί να τη ζήσω με μισή καρδιά, θα τη συνεχίσω για σένα’. Ο κόσμος γνώριζε το όνομα του. Εμείς γνωρίζαμε την καρδιά του”».
