Δεν χρειάζεται να είναι κανείς ειδικός στη διπλωματία για να καταλάβει ότι το κλίμα στις ελληνοτουρκικές σχέσεις δεν είναι αυτό που θα ήθελαν ούτε η Αθήνα ούτε η Άγκυρα.
- Το χάσμα που έχει δημιουργηθεί γύρω από μια σειρά ζητημάτων δείχνει ότι η προσπάθεια προσέγγισης που είχε σηματοδοτήσει η «Διακήρυξη των Αθηνών» βρίσκεται μπροστά σε μια δύσκολη δοκιμασία. Και αυτό δεν είναι μια εξέλιξη που μπορεί να περάσει απαρατήρητη.
Γιατί στα ελληνοτουρκικά, όταν ο διάλογος περιορίζεται και οι εκατέρωθεν δηλώσεις ανεβάζουν τους τόνους, το πρόβλημα δεν αφορά μόνο τις δύο πλευρές. Ακουμπά συνολικά την ασφάλεια και τη σταθερότητα στη νοτιοανατολική Μεσόγειο.
- Το ζητούμενο αυτή τη στιγμή δεν είναι ποιος θα κάνει την πιο σκληρή δήλωση ή ποιος θα κερδίσει τις εντυπώσεις στο εσωτερικό ακροατήριο. Το ζητούμενο είναι να παραμείνει ανοιχτός ο δίαυλος επικοινωνίας.
Οι διαφορές μεταξύ Αθήνας και Άγκυρας είναι γνωστές και δύσκολες. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι η ένταση αποτελεί λύση. Αντίθετα, η διπλωματία, ο διάλογος και οι καθαροί κανόνες είναι τα μόνα εργαλεία που μπορούν να κρατήσουν την κατάσταση υπό έλεγχο.
Γιατί στα ελληνοτουρκικά, το «παιχνίδι» της έντασης μπορεί εύκολα να ξεφύγει. Και τότε κανείς δεν θα θέλει να μετρήσει το κόστος.
