Η πίεση που δέχεται ο Κυριάκος Μητσοτάκης δεν είναι απλή – και σίγουρα δεν είναι διαχειρίσιμη με τα γνωστά επικοινωνιακά τρικ. Οι δικογραφίες για τον ΟΠΕΚΕΠΕ και η επιστροφή του εφιάλτη των υποκλοπών δημιουργούν ένα εκρηκτικό κοκτέιλ, που απειλεί να τινάξει στον αέρα το αφήγημα της σταθερότητας.
- Κάπως έτσι εξηγείται και το timing του διαγγέλματος. Δεν είναι θεσμική πρωτοβουλία – είναι καθαρή πολιτική άμυνα. Το ασυμβίβαστο υπουργού-βουλευτή και η μείωση των εδρών δεν είναι μέτρα που εφαρμόζονται αύριο το πρωί.
Θέλουν αναθεώρηση Συντάγματος, χρόνο και – κυρίως – πολιτική συναίνεση που σήμερα δεν υπάρχει. Στην πραγματικότητα, ο πρωθυπουργός επιχειρεί reset στη συζήτηση. Να φύγει το βλέμμα από τα δύσκολα και να πάει στα «μεγάλα». Όμως το ρίσκο είναι μεγάλο: όταν ανοίγεις θεσμικά ζητήματα χωρίς άμεσο αποτέλεσμα, κινδυνεύεις να φανείς ότι απλώς κερδίζεις χρόνο.
Το ερώτημα είναι αν η κοινωνία θα ακολουθήσει τη μετατόπιση ή αν θα επιμείνει στα ανοιχτά μέτωπα. Γιατί αυτή τη φορά, το παιχνίδι δεν παίζεται μόνο στην επικοινωνία – αλλά στην αξιοπιστία.
