Σε κλίμα βουβής οδύνης αποχαιρετούν ΤΩΡΑ στα Μακρίσια Ηλείας τον 13χρονο Κωνσταντίνο. Ένα παιδί που έφυγε τόσο άδικα, τόσο ξαφνικά, αφήνοντας πίσω του ένα χωριό παγωμένο και μια οικογένεια διαλυμένη. Η εξόδιος ακολουθία τελείται στον Ιερό Ναό Αγίου Νικολάου, με συγγενείς, φίλους και συμμαθητές να μην μπορούν να συγκρατήσουν τα δάκρυά τους. Κανείς δεν βρίσκει λόγια. Γιατί απλά… δεν υπάρχουν.
- Η πιο σκληρή εικόνα; Ο πατέρας. Ήταν από τους πρώτους που έφτασαν στο σημείο του δυστυχήματος. Είδε το παιδί του εκεί, στην άσφαλτο. Έμεινε δίπλα του μέχρι το τέλος. Μέχρι τη στιγμή που οι γιατροί στο Νοσοκομείο Κρεστένων δεν μπόρεσαν να κάνουν τίποτα άλλο.
Και κάπου εκεί, ο χρόνος σταμάτησε. Η τραγωδία αυτή ανοίγει ξανά μια μεγάλη κουβέντα. Για τα ηλεκτρικά πατίνια. Για την ασφάλεια. Για τους ελέγχους. Για το πώς ανήλικα παιδιά βρίσκονται σε δρόμους χωρίς προστασία. Αλλά σήμερα… δεν είναι μέρα για αναλύσεις. Είναι μέρα πένθους. Για ένα παιδί που δεν πρόλαβε να μεγαλώσει.
