Ο Βαγγέλης Μαρινάκης έχει βρεθεί πολλές φορές στο επίκεντρο επιθέσεων τα τελευταία χρόνια. Κάθε φορά όμως το αποτέλεσμα είναι το ίδιο. Παραμένει όρθιος, ισχυρός και πρωταγωνιστής στις εξελίξεις της ναυτιλίας, των επιχειρήσεων, των media και του αθλητισμού.
- Αυτό που προκαλεί εντύπωση είναι ότι ένας πολύ συγκεκριμένος κυβερνητικός παράγοντας – και δεν αναφέρομαι στον Δημητριάδη – δείχνει να ξεχνά τα όρια που επιβάλλει ο θεσμικός του ρόλος. Όταν πολιτικά στελέχη σπεύδουν να σχολιάσουν υποθέσεις, να προδικάσουν εξελίξεις ή να υιοθετήσουν αφηγήματα που εξυπηρετούν συγκεκριμένα συμφέροντα, εύλογα δημιουργούνται ερωτήματα στην κοινή γνώμη. Και το κάνουν για ίδιο όφελος. Προκειμένου να εξασφαλίσουν “στασίδι” στην επόμενη βουλή χτυπούν τον εφοπλιστή μέσα απο συγκεκριμένο μιντιακό όμιλο προσπαθώντας να χειραγωγήσουν την δικαιοσύνη.
Η εικόνα που διαμορφώνεται είναι ότι κάποιοι επιχειρούν να μεταφέρουν πολιτικές και επικοινωνιακές αντιπαραθέσεις σε πεδία που θα έπρεπε να παραμένουν απολύτως ανεξάρτητα. Και αυτό τελικά δεν βλάπτει μόνο τα πρόσωπα που στοχοποιούνται, αλλά και την ίδια την αξιοπιστία των θεσμών.
- Ο Μαρινάκης, είτε τον συμπαθεί είτε όχι κάποιος, έχει αποδείξει ότι δεν είναι άνθρωπος που υποχωρεί μπροστά σε πιέσεις. Η επιχειρηματική, εκδοτική και αθλητική του πορεία δείχνει ότι έχει μάθει να απαντά με αποτελέσματα και όχι με δημόσιες αντιπαραθέσεις.
Γι’ αυτό και όσοι θεωρούν ότι μπορούν να τον θέσουν στο περιθώριο μέσω πολιτικών ή επικοινωνιακών μεθοδεύσεων, μάλλον δεν έχουν καταλάβει με ποιον έχουν απέναντί τους. Και απέναντι απο σχεδόν τρία εκατομμύρια Ολυμπιακούς… που ψηφίζουν κι αυτοί. Τι όχι;
