Η πρόσφατη συνάντηση του Κυριάκου Μητσοτάκη και του Προέδρου της Δημοκρατίας με τον Εμανουέλ Μακρόν δεν άφησε πίσω της μόνο διπλωματικά μηνύματα, αλλά και έντονο παρασκήνιο. Γιατί σε τέτοιες περιπτώσεις, η ουσία δεν κρύβεται μόνο σε αυτούς που βρίσκονται στο τραπέζι, αλλά κυρίως σε εκείνους που λείπουν.
- Οι προσκλήσεις σε επιχειρηματίες και παράγοντες της αγοράς δεν είναι ποτέ τυχαίες. Αντιθέτως, αποτελούν καθρέφτη ισορροπιών, σχέσεων και επιρροών. Σε μια περίοδο όπου το οικονομικό παιχνίδι επαναπροσδιορίζεται, οι «εκλεκτοί» αποκτούν ιδιαίτερη βαρύτητα, ενώ οι απόντες στέλνουν το δικό τους μήνυμα – ακόμη κι αν δεν το επιδιώκουν.
Η ανακατανομή ισχύος στον επιχειρηματικό χάρτη της χώρας είναι πλέον εμφανής. Δημόσια έργα, επενδύσεις και κρατικές συνεργασίες διαμορφώνουν νέες συμμαχίες, αλλά και νέες αποστάσεις. Έτσι, μια λίστα προσκεκλημένων μπορεί να λειτουργήσει ως ένδειξη για το ποιοι βρίσκονται κοντά στο κέντρο των αποφάσεων και ποιοι όχι.
- Και κάπου εκεί ξεκινούν τα ερωτήματα. Πρόκειται για στρατηγικές επιλογές ή για κάτι βαθύτερο; Υπάρχουν θεσμικά φίλτρα ή προσωπικές ισορροπίες που επηρεάζουν τις αποφάσεις; Σε ένα περιβάλλον όπου η διαφάνεια αποτελεί ζητούμενο, τέτοιες κινήσεις αποκτούν ιδιαίτερη σημασία.
Οι ηχηρές απουσίες δεν περνούν απαρατήρητες. Αντίθετα, πυροδοτούν συζητήσεις και εντείνουν την αίσθηση ότι το επιχειρηματικό τοπίο κινείται σε λεπτές ισορροπίες. Η σχέση κράτους και αγοράς βρίσκεται σε μια φάση επανακαθορισμού. Το βέβαιο είναι ένα: σε τέτοιες συναντήσεις, τα μηνύματα δεν είναι ποτέ μονοδιάστατα. Και πολλές φορές, αυτά που δεν φαίνονται είναι εκείνα που λένε τα περισσότερα.
