Το Πάσχα στην Ελλάδα δεν είναι απλώς μια γιορτή. Είναι εμπειρία. Είναι εικόνες, μυρωδιές, ήχοι και – πάνω απ’ όλα – συναίσθημα. Από τη Ναύπακτος μέχρι την Κέρκυρα, κάθε γωνιά έχει τον δικό της τρόπο να πει το ίδιο πράγμα: «ήρθε η Ανάσταση». Και αν υπάρχει μια εικόνα που μένει, αυτή είναι της Μεγάλης Παρασκευής στη Ναύπακτο.
- Το Ενετικό Λιμάνι μετατρέπεται σε σκηνικό που μοιάζει βγαλμένο από άλλη εποχή. Δάδες στις πολεμίστρες, φωτισμοί που σε “παγώνουν” και ένας φλεγόμενος σταυρός που κάνει τους πάντες να σιωπούν. Δεν το βλέπεις απλώς – το νιώθεις. Και μετά έρχεται το άλλο πρόσωπο του Πάσχα.
Πιο έντονο, πιο θορυβώδες.
Στο Αγρίνιο, ο χαλκουνοπόλεμος δεν είναι για… αδύναμες καρδιές. Εκρήξεις, φλόγες και μια παράδοση που κρατάει χρόνια. Στο Ευηνοχώρι Μεσολογγίου, ο «Αη Θανάσης» κρατά ζωντανό το παλιό. Και στο Θέρμο, το «Γαϊτανάκι» φέρνει χαμόγελα, χορό και κόσμο κοντά.
Γιατί τελικά, αυτό είναι το Πάσχα. Όχι μόνο θρησκεία. Αλλά σύνδεση. Με τους ανθρώπους, με τις ρίζες, με κάτι που δεν αλλάζει όσο κι αν αλλάζουν όλα τα άλλα.
