Δεν είναι απλά μια υπόθεση. Είναι η απόλυτη ξεφτίλα της αγοράς τέχνης. Ο γνωστός γκαλερίστας Γιώργος Τσαγκαράκης πέρασε την πόρτα του ανακριτή και μαζί του… ένα ολόκληρο σύστημα που, χρόνια τώρα, έκανε τα στραβά μάτια.
- Και ξαφνικά –ω τι έκπληξη– τα «έργα τέχνης» αποδεικνύονται… εκτυπώσεις με φαντασία. Φασιανός, Μυταράς, Τσαρούχης; Ναι… αλλά από το… parallel universe της απάτης.
Ο δικηγόρος της Εθνικής Πινακοθήκης, Γιώργος Οικονομόπουλος, δεν μάσησε. Με ένα βλέμμα κατάλαβε αυτό που κάποιοι «ειδικοί» δεν είδαν ποτέ: υπογραφές-καρμπόν, τεχνοτροπία copy paste και τιμές… για να τσιμπήσει το κορόιδο. Γιατί κάπου εκεί είναι το παιχνίδι. Στην «ευκαιρία». Στο «πάρε τώρα έναν Φασιανό με 3.500 γιατί βιάζομαι».
- Γιατί τελικά δεν υπάρχει ευκαιρία στην τέχνη. Υπάρχει μόνο απληστία και… καλοστημένη απάτη.
Και το καλύτερο; Υπήρχαν άνθρωποι που πήγαιναν σπίτι τους με «Παρθένη» των 30.000 και κοιμόντουσαν ήσυχοι. Μέχρι να μάθουν ότι αγόρασαν… διακοσμητικό.
Η αγορά τέχνης δεν είναι παιδική χαρά. Αλλά κάποιοι την είχαν κάνει πανηγύρι. Και τώρα, απλά, ήρθε ο λογαριασμός.
