Στην πρωϊνή ζώνη δεν κερδίζει πια ο «χαριτωμένος», ο «συμπαθής» ή ο «παλιός». Κερδίζει όποιος αντέχει να χορέψει στο ναρκοπέδιο της επικαιρότητας. Το απρόβλεπτο. Το άβολο. Εκεί όπου η αυτοαναφορικότητα δεν είναι απλώς κουραστική — είναι τηλεοπτική αυτοκτονία.
- Και κάπως έτσι, το παιχνίδι για την κορυφή θυμίζει πλέον χρηματιστηριακό γράφημα σε ημέρα πανικού. Διαφορές που χωράνε μέσα σε στατιστικό λάθος, νεύρα στα control, χαμόγελα με το ζόρι και παρουσιαστές που ιδρώνουν περισσότερο από τα φώτα παρά από τις επιδόσεις. Μέχρι στιγμής, οι μεγάλοι χαμένοι στην εξίσωση κόστους – εσόδου δεν είναι άλλοι από τον Γιώργο Λιάγκα και τη Φαίη Σκορδά. Πολλή φασαρία, πολλή παραγωγή, αλλά το ταμείο… αλλού. Την ίδια ώρα, η Κατερίνα Καινούργιου κάνει αυτό που ξέρει καλά: τηλεοπτικό ένστικτο, ρυθμός και ένα κοινό που – είτε από συνήθεια είτε από περιέργεια – μένει εκεί.
Και μέσα σε όλο αυτό το σκηνικό, οι “Αταίριαστοι” συνεχίζουν αθόρυβα αλλά σταθερά να θυμίζουν πως καμιά φορά η τηλεόραση δεν χρειάζεται φτιασίδια. Χρειάζεται ταυτότητα. Γιατί στο τέλος της ημέρας, η πρωϊνή ζώνη είναι σκληρή. Δεν συγχωρεί. Και σίγουρα δεν χαρίζεται σε κανέναν.
Δείτε τα νούμερα αναλυτικά παρακάτω:
