Η αγορά τέχνης έχει γεμίσει… απομιμήσεις. Και δεν μιλάμε για ερασιτεχνικά fake. Μιλάμε για δουλειές που περνάνε για αυθεντικά, με “πιστοποιητικά” φτιαγμένα από τους ίδιους τους απατεώνες. Ονόματα όπως Picasso και Rembrandt μπλέκονται συνεχώς σε ιστορίες απάτης.
Και το χειρότερο; Πολλά πουλιούνται online.
- Κανόνας 1: Οι χρωστικές ουσίες δεν ψεύδονται
Οι χρωστικές ουσίες είναι μια από τις πιο αξιόπιστες ενδείξεις για τον εντοπισμό πλαστών έργων τέχνης. Αναχρονιστικές χρωστικές ουσίες μπορούν να προδώσουν την αλήθεια. Για παράδειγμα, ο Γερμανός πλαστογράφος Wolfgang Beltracchi καταδικάστηκε λόγω της χρήσης της titanium white σε έργο του 1914. Αντίστοιχα, το «Portrait of Saint Jerome» αποδείχθηκε πλαστό όταν ανιχνεύθηκε phthalocyanine green, μια συνθετική χρωστική του 1935, σε έργο του 16ου αιώνα.
- Κανόνας 2: Κρατήστε το παρελθόν ζωντανό
Η τεκμηριωμένη προέλευση είναι πάντα σημάδι αυθεντικότητας. Τα πλαστά έργα συνήθως στερούνται ιστορικού υπόβαθρου και αποδεικτικών στοιχείων ιδιοκτησίας. Ο Ολλανδός πλαστογράφος Han van Meegeren δημιούργησε fake έργα του Vermeer, παραπλανώντας συλλέκτες και εμπόρους.
- Κανόνας 3: Η υπογραφή είναι κρίσιμη
Μια αυθεντική υπογραφή ενός καλλιτέχνη έχει τη δική της ιστορία. Πλαστά έργα συχνά έχουν ασαφείς ή εσφαλμένες υπογραφές, που δεν ταιριάζουν με το στυλ του καλλιτέχνη.
- Κανόνας 4: Εξετάστε τη χρήση υλικών
Τα υλικά που χρησιμοποιούνται σε ένα έργο τέχνης μπορούν να αποκαλύψουν πολλά. Ασυνήθιστα ή σύγχρονα υλικά μπορεί να υποδεικνύουν πλαστογραφία.
- Κανόνας 5: Συμβουλευτείτε ειδικούς
Η γνώμη ενός ειδικού μπορεί να είναι καθοριστική. Οι εμπειρογνώμονες διαθέτουν την εμπειρία και τη γνώση για να εντοπίσουν λεπτομέρειες που μπορεί να διαφεύγουν από έναν μη εκπαιδευμένο παρατηρητή. Η τέχνη είναι μια μορφή έκφρασης και η αυθεντικότητα είναι θεμελιώδης για την αξία της. Η προσοχή σε αυτές τις λεπτομέρειες μπορεί να προστατεύσει τους συλλέκτες από την εξαπάτηση και να διασφαλίσει την αλήθεια στον κόσμο της τέχνης.
