Δεν είναι reboot. Είναι… déjà vu. Και μάλιστα από αυτά που τα έχεις ξαναδεί – και δεν σου άρεσαν. Ο ΣΚΑΪ, μετά το κάζο των «Πανθέων», αποφασίζει να επιστρέψει στη μυθοπλασία. Μέχρι εδώ, λογικό. Το θέμα είναι πώς επιστρέφει. Με επιλογές που μυρίζουν… ανακύκλωση. Και όχι δημιουργική.
- Η μεταγραφή του Ανδρέα Γεωργίου από το Mega παρουσιάζεται ως “μεγάλο deal”. Σοβαρά τώρα; Ένας δημιουργός που ήδη δείχνει σημάδια κόπωσης, με συνταγές που έχουν παιχτεί – και κουράσει – ξαναμπαίνει στο τραπέζι ως “σωτήρας”; Τελικά το Mega και ο Σούσουλας λειτουργεί έξυπνα. Αφήνει στον Σκάϊ να πάρει όλα τα δικά του “τηλεοπτικά σαπάκια”.
- Απο Τσουρό μέχρι τον Αντρίκο και πάει λέγοντας. Κουράστηκε με την «Γη της Ελιάς» που την μετακίνησε για να την σώσει από το prime time… στα ξενύχτια αλλά “φεύ”. Emails, εντάσεις, νομικά. Το διαζύγιο ήρθε. Και ο ΣΚΑΪ βρήκε την ευκαιρία να κάνει την “αρπαχτή”. Άρπαξε απο “σβέρκο” και πάλι.
Ο νέος CEO, Γρηγόρης Δημητριάδης, θέλει restart. Ο Γιάννης Αλαφούζος πληρώνει και πάλι. Άλλωστε η ναυτιλιακή του πάει τρένο και “κασέρι υπάρχει”. Και η Μαραγκουδάκη στήνει πρόγραμμα. Μόνο που αυτή τη φορά δεν υπάρχει “άλλος” να χρεωθεί τις επιλογές. Δεν υπάρχει Ζούλας για να φορτωθούν οι αποφάσεις. Δεν υπάρχουν Τατιάνες και Τσουροί για να γίνουν αποδιοπομπαίοι τράγοι. Η ευθύνη είναι καθολική. Και είναι δική της.
- Οι μέχρι τώρα επιλογές της ωστόσο δείχνουν κάτι άλλο. Έλλειψη φρέσκιας ματιάς και εμμονή σε τηλεοπτικά “κουρασμένα” πρόσωπα. Όταν πας να “χτυπήσεις” την αγορά με υλικά που έχουν ήδη δοκιμαστεί – και φθαρεί – δεν κάνεις restart. Κάνεις… επανάληψη.
Και αυτή τη φορά, το αποτέλεσμα δεν θα έχει δικαιολογίες. Θα έχει… κρίση. Και κρίση αυστηρή.
