Στην τηλεόραση υπάρχουν δώρα που δεν γράφονται ποτέ στα πόθεν έσχες. Υπάρχουν όμως και δώρα που φωνάζουν από μακριά ποιος πληρώνει τον λογαριασμό της εξουσίας, της ματαιοδοξίας και της δημόσιας εικόνας. Κάπως έτσι ξεκίνησε και η ιστορία μιας γνωστής δημοσιογράφου – παρουσιάστριας, που μπήκε ένα πρωινό στο κανάλι φορώντας ένα Rolex που έλαμπε πιο πολύ κι από τα φώτα του πλατό. Δεν ήταν απλά ένα ρολόι.
- Ήταν δήλωση ισχύος. Δήλωση σχέσεων. Δήλωση προστασίας. Οι συνάδελφοί της το κατάλαβαν αμέσως.
Στα κανάλια άλλωστε οι «μυρωδιές» του χρήματος και της εξουσίας ταξιδεύουν πιο γρήγορα από τα δελτία ειδήσεων. Οι ψίθυροι άρχισαν, τα βλέμματα έπεσαν στον καρπό και οι ερωτήσεις έγιναν ασφυκτικές. Στην αρχή χαμογελούσε αινιγματικά. Μέχρι που λύγισε από την πίεση των τηλεοπτικών «φιλενάδων» της και αποκάλυψε την αλήθεια: «Δώρο πολιτικού…»
- Και κάπου εκεί αρχίζει το πραγματικό πρόβλημα. Όχι το Rolex. Αλλά η νοοτροπία. Οι πολιτικοί που μπερδεύουν τη δημόσια εξουσία με προσωπικά «δωράκια».
Οι επιχειρηματίες – χορηγοί που επενδύουν σε πρόσωπα της τηλεόρασης σαν να αγοράζουν μετοχές επιρροής. Και οι δημοσιογράφοι που ξεχνούν ότι ο ρόλος τους είναι να ελέγχουν την εξουσία, όχι να φωτογραφίζονται μαζί της πίνοντας σαμπάνιες. Στην Ελλάδα της διαπλοκής, τα πιο ακριβά δώρα δεν αγοράζονται ποτέ με χρήματα.
Αγοράζονται με σιωπές, δημόσιες σχέσεις και αμοιβαίες εξυπηρετήσεις. Αν ζούσε ο Φώσκολος, δεν θα χρειαζόταν φαντασία. Θα αρκούσε ένα πέρασμα από τα καμαρίνια των καναλιών και τα τραπέζια των ισχυρών.
