Ειλικρινά, αν δεν ήταν τόσο σοβαρά τα ζητήματα που αντιμετωπίζει η χώρα, όλο αυτό που συμβαίνει στο πολιτικό παρασκήνιο θα μπορούσε να αποτελεί κωμική σειρά υψηλής τηλεθέασης.
Κάθε μέρα και μια διαρροή. Κάθε εβδομάδα και μια εσωκομματική ίντριγκα. Κάθε μήνα και ένα νέο σενάριο για μεταγραφές, συνεργασίες, διαγραφές και επιστροφές. Και όλα αυτά ενώ οι εκλογές, σύμφωνα με τον σχεδιασμό, βρίσκονται ακόμη αρκετούς μήνες μακριά.
Η κοινωνία παρακολουθεί και απορεί. Ή μάλλον όχι. Σε πολλές περιπτώσεις γελάει. Γιατί την ώρα που οι πολίτες παλεύουν με λογαριασμούς, φόρους, ενοίκια και την καθημερινότητα, ένα μεγάλο μέρος του πολιτικού συστήματος μοιάζει να έχει μπει σε μια ατελείωτη προεκλογική περίοδο.
Το πιο εντυπωσιακό είναι ότι πολλές φορές οι ίδιες οι διαρροές εκθέτουν αυτούς που τις διοχετεύουν. Υποτίθεται ότι πρόκειται για εσωτερικές συζητήσεις και στρατηγικές αποφάσεις. Κι όμως, λίγες ώρες αργότερα βρίσκονται στα δημοσιογραφικά γραφεία, στα social media και στα πολιτικά πηγαδάκια.
Το αποτέλεσμα; Η αξιοπιστία να δέχεται ακόμη ένα πλήγμα και οι πολίτες να απομακρύνονται όλο και περισσότερο από ένα πολιτικό προσωπικό που μοιάζει να ασχολείται περισσότερο με τα εσωτερικά του παιχνίδια παρά με τα πραγματικά προβλήματα της χώρας.
Και κάπως έτσι, αντί να χτίζουν εμπιστοσύνη, προσφέρουν άφθονο υλικό για ειρωνικά σχόλια. Γιατί όταν όλοι βρίσκονται διαρκώς σε προεκλογικό πυρετό, η κοινωνία καταλαβαίνει πολύ καλά ότι το έργο παίζεται περισσότερο για τις κάμερες παρά για την ουσία.
