Η ελληνική οικονομία δείχνει φέτος να πατάει καλύτερα στα πόδια της. Οι αριθμοί βγαίνουν, οι προβλέψεις μοιάζουν πιο αισιόδοξες και στην Ευρώπη κάποιοι βλέπουν την Ελλάδα σαν παράδειγμα αντοχής.
Όμως πίσω από τη βιτρίνα υπάρχει ένα μεγάλο αγκάθι. Τα μη εξυπηρετούμενα δάνεια. Ένα βουνό χρεών που δεν εξαφανίστηκε. Απλώς μετακινήθηκε, κρύφτηκε, άλλαξε χέρια και συνεχίζει να πιέζει χιλιάδες δανειολήπτες.
Άνθρωποι και επιχειρήσεις βρίσκονται με την πλάτη στον τοίχο, χωρίς πραγματική ανάσα και χωρίς λύσεις που να τους επιτρέπουν να ξανασταθούν όρθιοι.
Οι τράπεζες και η κυβέρνηση μιλούν για πρόοδο. Στην καθημερινότητα, όμως, πολλοί βλέπουν μόνο ειδοποιήσεις, ρυθμίσεις που δεν βγαίνουν και απαιτήσεις που πνίγουν.
Και εκεί αρχίζει το πραγματικό πρόβλημα. Γιατί καμία οικονομική ανάκαμψη δεν μπορεί να θεωρείται πλήρης όταν ένα τόσο μεγάλο κομμάτι της κοινωνίας παραμένει εγκλωβισμένο στα χρέη.
Αν αυτό το βουνό δεν αντιμετωπιστεί ουσιαστικά, η ανάπτυξη θα μοιάζει περισσότερο με ωραία εικόνα παρά με αληθινή αλλαγή.
