Η γυμνάστρια Σόφη Πασχάλη, βίωσε σε ηλικία 19 ετών μια εμπειρία που σημάδεψε τη ζωή της. Βρισκόταν με τους γονείς της σε μια παραλία, μπροστά από μια μικρή εκκλησία της Αγίας Παρασκευής, όταν έλαβε μια δυσάρεστη είδηση. Ζήτησε να μείνει μόνη και μπήκε στην εκκλησία, όπου, βυθισμένη στον πόνο, ζήτησε ένα σημάδι.
- Τότε συνέβη κάτι που δεν μπορεί να εξηγήσει με τη λογική: μια γυναίκα ντυμένη στα μαύρα την αγκάλιασε σφιχτά και της είπε λόγια δύναμης, που χαράχτηκαν μέσα της για πάντα. Όταν άνοιξε τα μάτια της, κανείς δεν ήταν εκεί, αλλά ένιωσε μια μοναδική ηρεμία και γαλήνη που διαπέρασε ολόκληρο το σώμα της.
Με τα χρόνια, η εμπειρία αυτή την οδήγησε σε βαθύτερους στοχασμούς για τη φύση της πραγματικότητας. Όπως λέει η Σόφη, δεν υπάρχει ουσιαστικός διαχωρισμός ανάμεσα στο «εξωτερικό» και στο «εσωτερικό» βίωμα. Κάθε εμπειρία είναι αληθινή, απλώς εκφράζεται σε διαφορετική συχνότητα της ίδιας πραγματικότητας, διαμορφώνοντας την προσωπική μας εξέλιξη και συνείδηση.
