Υπάρχουν εξομολογήσεις που ξεπερνούν τα όρια της πολιτικής και αγγίζουν κάθε οικογένεια. Μία από αυτές έκανε ο Παύλος Γερουλάνος, μιλώντας ανοιχτά για τη δυσλεξία που τον συνόδευσε από τα μαθητικά του χρόνια.
- «Καλό παιδί ο Παύλος, αλλά δεν παίρνει από γράμματα», ήταν η φράση που, όπως αποκάλυψε, τον σημάδεψε σε μικρή ηλικία. Μια κουβέντα που για πολλούς θα μπορούσε να λειτουργήσει αποθαρρυντικά, όμως για τον ίδιο έγινε τελικά κίνητρο να συνεχίσει την προσπάθειά του.
Η δημόσια παραδοχή του έρχεται να υπενθυμίσει ότι οι μαθησιακές δυσκολίες δεν καθορίζουν ούτε τις δυνατότητες ούτε την πορεία ενός ανθρώπου. Η δυσλεξία μπορεί να κάνει πιο απαιτητική τη μαθησιακή διαδικασία, δεν στερεί όμως την ευφυΐα, τη δημιουργικότητα ή την ικανότητα να προσφέρει κανείς στην κοινωνία.
- Σε μια εποχή που αρκετά παιδιά εξακολουθούν να βιώνουν πίεση και απογοήτευση μέσα στις σχολικές αίθουσες, η προσωπική ιστορία του Παύλου Γερουλάνου στέλνει ένα ξεκάθαρο μήνυμα: οι ταμπέλες δεν πρέπει να καθορίζουν το μέλλον κανενός.
Γιατί η αξία ενός ανθρώπου δεν μετριέται από τους βαθμούς ενός σχολικού ελέγχου, αλλά από την επιμονή, τον χαρακτήρα και την πορεία που χαράζει στη ζωή του. Και αυτό είναι ίσως το σημαντικότερο μάθημα από τη δική του διαδρομή.
