Η χθεσινή ανάρτηση του Κυριάκου Μητσοτάκη στο Facebook δεν ήταν μια τυπική πολιτική τοποθέτηση. Ήταν μια ανθρώπινη στιγμή. Ξεκίνησε με λόγια που δύσκολα γράφονται και ακόμη πιο δύσκολα διαβάζονται, για τον στενό του συνεργάτη Γιώργο Μυλωνάκη. Μίλησε για τη μάχη που δίνει. Μια μάχη άνιση, σκληρή, από αυτές που δεν χωρούν ούτε πολιτική ούτε δημόσιες σχέσεις.
- Η ζωή, όπως είπε, κρέμεται σε μια κλωστή. Και δεν είναι υπερβολή. Είναι η πραγματικότητα όπως τη βιώνουν οι δικοί του άνθρωποι. Όμως μέσα σε αυτή τη βαριά σκιά υπάρχει και κάτι άλλο: η δύναμη. Γιατί ο Μυλωνάκης δεν είναι άνθρωπος που τα παρατά. Είναι μαχητής. Από αυτούς που σφίγγουν τα δόντια και συνεχίζουν, ακόμη κι όταν όλα μοιάζουν χαμένα.
Και αυτό είναι που κρατάει την ελπίδα ζωντανή. Να σταθεί ξανά στα πόδια του. Να γυρίσει στην οικογένειά του. Να δει τα παιδιά του να μεγαλώνουν, να χαμογελάσουν μαζί, να ξαναπιάσει το νήμα της ζωής από εκεί που κόπηκε τόσο απότομα. Αυτές τις στιγμές, όλα τα άλλα μικραίνουν. Το μόνο που μετράει είναι να βγει νικητής. Και αυτό ευχόμαστε όλοι. Να τα καταφέρει. Να επιστρέψει. Να ζήσει.
