Στην Ουαλία γράφτηκε μία ιστορία που δεν τη χωρά ανθρώπινος νους. Ο Τριστάν Ρόμπερτς, ένας έφηβος χαμένος σε σκοτεινά μονοπάτια του διαδικτύου, σκότωσε με σφυρί τη μητέρα του, Άντζελα Σέλις, βάζοντας τέλος σε έναν αγώνα 18 ετών που εκείνη έδινε για να τον κρατήσει όρθιο. Και εδώ δεν μιλάμε απλά για ένα έγκλημα. Μιλάμε για ένα εκρηκτικό κοκτέιλ: τοξικές κοινότητες, μισογυνισμός, ψυχικές διαταραχές και μια ανεξέλεγκτη επαφή με εργαλεία Τεχνητής Νοημοσύνης που –αντί να βοηθήσουν– φαίνεται να λειτούργησαν σαν επιταχυντής της καταστροφής.
Η μάνα πάλευε. Με διαγνώσεις όπως αυτισμός και ΔΕΠΥ, με ξεσπάσματα, με ένα παιδί που δεν μπορούσε να βρει θέση στον κόσμο. Ζητούσε βοήθεια, χτυπούσε πόρτες, προσπαθούσε να τον σώσει από τον ίδιο του τον εαυτό. Και όμως… έχασε. Το πιο σκληρό; Δεν ήταν μια «στιγμή τρέλας». Ήταν μια πορεία. Μια αργή κατρακύλα που κανείς δεν κατάφερε να σταματήσει. Και τώρα, μένει ένα τεράστιο ερώτημα: πόσο έτοιμη είναι η κοινωνία να διαχειριστεί αυτό που έρχεται;
