Ο Γιώργος Χρανιώτης έδωσε μια εφ’ όλης της ύλης συνέντευξη στο περιοδικό Λοιπόν και τον δημοσιογράφο Ανδρέα Θεοδώρου. Μάλιστα, ανάμεσα σε άλλα, ο ηθοποιός αναφέρθηκε στις αλλαγές που έχει φέρει η δουλειά στην προσωπικότητα του με τα χρόνια και στη διαχείριση της δημοσιότητας.
Με τα χρόνια, πως έχει αλλάξει ο Γιώργος μέσα από αυτή τη δουλειά; Έχει μαλακώσει τις ανασφάλειες σου ή σε έχει ωριμάσει;
Κάποιες πτυχές της προσωπικότητας μου έχουν σίγουρα “λειανθεί”, αν και δεν ξέρω αν αυτό οφείλεται αποκλειστικά στη δουλειά. Μεγαλώνοντας, απολαμβάνω πολύ περισσότερο την υποκριτική και την προσεγγίζω πιο συνειδητά. Τελευταία έχω αναπτύξει μια θεωρία σύμφωνα με την οποία η υποκριτική είναι μια ψευδαίσθηση αθανασίας.
Μέσα από τους ρόλους που ενσαρκώνω, έχω τη δυνατότητα να ζω πολλές διαφορετικές ζωές, να γίνομαι πολλοί διαφορετικοί άνθρωποι. Νομίζω πως έχω μια “υγιή απληστία” γι’ αυτό. Βαριέμαι τον εαυτό μου κι έτσι, μέσα από τη δουλειά μου, καταφέρνω να ζω άλλες εμπειρίες που έχω πραγματικά ανάγκη.
Ποια είναι τα σχόλια που λαμβάνεις από το κοινό μετά από τόσα χρόνια επιτυχημένων δουλειών που έχεις βρεθεί;
Συνήθως ακούω πολύ θετικά σχόλια. Κάτι που με αγγίζει ιδιαίτερα, αν και με ξαφνιάζει θετικά, είναι ότι οι άνθρωποι με νιώθουν σαν “δικό τους” άνθρωπο. Νιώθουν ζεστασιά και οικειότητα απέναντι μου, κάτι που εκτιμώ βαθιά. Όταν μου το εκφράζουν λεκτικά, με συγκινεί. Όταν κάποιος μου ζητά μια αγκαλιά, ίσως νιώθω λίγο άβολα, γιατί εγώ είμαι αυτός που “μπαίνει” στο σπίτι τους μέσα από την οθόνη και όχι εκείνοι στο δικό μου.
