Δεν είναι σενάριο επιστημονικής φαντασίας. Είναι το αύριο που ήδη χτυπάει την πόρτα μας. Στην ημερίδα του World Water Day Policy Forum 2026 στο υπουργείο Εξωτερικών, το μήνυμα ήταν ένα και ξεκάθαρο: το νερό τελειώνει… και μαζί του τελειώνουν και οι αντοχές μας.
- Από τη μία λειψυδρία, από την άλλη πλημμύρες. Δύο ακραίες καταστάσεις που πλέον συνυπάρχουν, δημιουργώντας ένα εκρηκτικό κοκτέιλ. Όπως παραδέχτηκε και η Μάιρα Μυρογιάννη, η Ελλάδα ζει ήδη αυτό το «κλιματικό παράδοξο», με τις υποδομές να δοκιμάζονται και την κοινωνία να ακροβατεί.
Και το πιο τρομακτικό; Δεν μιλάμε για κάτι μακρινό. Μιλάμε για τώρα. Για νησιά που διψάνε. Για πόλεις που πνίγονται. Για ένα κράτος που τρέχει πίσω από τις εξελίξεις. Οι ειδικοί μιλούν για λύσεις, συνεργασίες και στρατηγικές. Ο Μανώλης Κουτουλάκης αναφέρθηκε σε «ανοιχτά εργαστήρια» στα νησιά και νέα δεδομένα που θα βοηθήσουν στη χάραξη πολιτικής. Ωραία στα χαρτιά.
Στην πράξη όμως; Το νερό λιγοστεύει. Οι κρίσεις πληθαίνουν. Και κανείς δεν μπορεί να εγγυηθεί ότι σε λίγα χρόνια δεν θα μιλάμε για δελτία νερού. Αν δεν υπάρξουν άμεσες και ουσιαστικές παρεμβάσεις, το πιο βασικό αγαθό θα γίνει πολυτέλεια. Και τότε δεν θα φταίει η κλιματική αλλαγή. Θα φταίμε εμείς.
