Δεν θέλει και πολλή έρευνα για να καταλάβει κανείς γιατί ο κόσμος έχει χάσει την εμπιστοσύνη του. Μια βόλτα στη Διαύγεια αρκεί. Εκεί που υποτίθεται υπάρχει διαφάνεια, πέφτεις πάνω σε αποφάσεις που σηκώνουν… φρύδι. Στο Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων, με το καλημέρα της νέας ηγεσίας, εγκρίνονται εταιρικά κινητά.
Μέχρι εδώ, όλα λογικά. Όταν όμως βλέπεις ότι για τον Μαργαρίτης Σχοινάς το μηνιαίο όριο φτάνει τα 1.000 ευρώ και για τον Μακάριος Λαζαρίδης τα 300 ευρώ, τότε κάτι δεν κολλάει.
- Σε μια εποχή που με 30-40 ευρώ έχεις απεριόριστα τα πάντα, ποια ακριβώς ανάγκη δικαιολογεί τέτοια ποσά;
- Πόσα τηλέφωνα να γίνουν;
- Πόσες διεθνείς κλήσεις να καλυφθούν για να φτάσουμε τετραψήφια νούμερα;
- Και το ερώτημα είναι απλό: ποιος πληρώνει;
Ο φορολογούμενος. Ο ίδιος που κόβει από παντού για να τα βγάλει πέρα. Το θέμα δεν είναι μόνο οικονομικό. Είναι θέμα νοοτροπίας. Όταν ζητάς από την κοινωνία πειθαρχία, δεν μπορείς να λειτουργείς με τέτοια χαλαρότητα στα δημόσια έξοδα. Γιατί στο τέλος της ημέρας, ο λογαριασμός δεν χάνεται. Απλώς μεταφέρεται… σε εμάς.
