Κάπου εδώ αρχίζει και γίνεται άβολο. Όχι για το κοινό — αυτό έχει ήδη φύγει. Για το Mega. Γιατί όταν επενδύεις, σπρώχνεις, στηρίζεις, «χτίζεις» προφίλ… και το ταμείο γράφει μονοψήφια, τότε δεν μιλάμε απλά για κακή μέρα. Μιλάμε για αποτυχία με διάρκεια. Και η περίπτωση της Γιάμαλη αρχίζει να αποκτά χαρακτηριστικά… case study προς αποφυγή.
- Μια εκπομπή που βαφτίστηκε «ρεπορταζιακή», αλλά στην πράξη θυμίζει περισσότερο πρόβα χωρίς σκηνοθεσία. Κόντρες με αρχισυντάκτη, αμηχανία στον αέρα, έλλειψη ρυθμού και — το βασικότερο — καμία αίσθηση του τι σημαίνει τηλεοπτικό ένστικτο. Δεν το ‘χεις; Φαίνεται. Και γράφει. Και απέναντι; Η Γερμανού. Σταθερή, έμπειρη, με flow. Συν 6 μονάδες. Όχι απλά διαφορά. Χαστούκι.
Από αυτά που αφήνουν σημάδι και στο πρόγραμμα και στο budget. Γιατί το πρόβλημα δεν είναι μόνο η ζώνη. Είναι το ντόμινο. Όταν «πέφτεις» εκεί, τραβάς μαζί σου και το δελτίο. Και τότε αρχίζουν τα δύσκολα ερωτήματα. Και επειδή εδώ δεν χαϊδεύουμε: μήπως τελικά η επιλογή ήταν λάθος από την αρχή; Ή μήπως να το σώσετε τελευταία στιγμή; Ένα ντουέτο, μια «δεκανίκι» παρουσία, κάτι να κρατήσει το τιμόνι; Γιατί αλλιώς… το καράβι μπάζει νερά. Και φαίνεται από μακριά.
