Κάποτε το καλοκαίρι στην Αττική σήμαινε μια πετσέτα, ένα ψυγειάκι και βουτιά στη θάλασσα. Σήμερα, σε αρκετές περιπτώσεις, σημαίνει πιστωτική κάρτα, προϋπολογισμό και δεύτερη σκέψη πριν κλείσεις θέση στην παραλία.
- Και δεν υπερβάλλουμε.
Οι τιμές στις οργανωμένες πλαζ της Αθηναϊκής Ριβιέρας έχουν ξεφύγει σε τέτοιο βαθμό που πολλοί λουόμενοι μιλούν πλέον για εμπειρία πολυτελείας και όχι για μια απλή ημερήσια έξοδο. Πρωταθλητής ακρίβειας φυσικά ο Αστέρας Βουλιαγμένης, εκεί όπου η πρώτη σειρά δίπλα στο κύμα χρεώνεται έως και 210 ευρώ το σετ τα Σαββατοκύριακα. Και προσοχή… σε αυτά δεν περιλαμβάνεται καν η είσοδος.
- Με απλά μαθηματικά, μια τετραμελής οικογένεια μπορεί να ξεκινήσει τη μέρα της με κόστος που αγγίζει ή και ξεπερνά τα 300 ευρώ πριν παραγγείλει νερό, καφέ ή φαγητό. Και μετά αναρωτιόμαστε γιατί οι περισσότεροι ψάχνουν ελεύθερη παραλία.
Στον Άλιμο οι τιμές εμφανίζονται πιο συγκρατημένες, αλλά μόνο συγκριτικά. Στην Ακτή του Ηλίου οι πρώτες σειρές κινούνται από 30 έως 40 ευρώ, ενώ όσο μπαίνουμε βαθύτερα στο καλοκαίρι πολλοί εκτιμούν ότι θα δούμε και υψηλότερες χρεώσεις.
- Στη Βάρκιζα το Yabanaki παραμένει πιο προσιτό, ενώ στο Πόρτο Ράφτη συναντά κανείς ίσως τις πιο λογικές επιλογές της αγοράς. Ακόμη όμως και εκεί, το κόστος απέχει πολύ από αυτό που γνωρίζαμε πριν λίγα χρόνια.
Η αλήθεια είναι μία. Η Αθηναϊκή Ριβιέρα αλλάζει. Οι επενδύσεις, τα πολυτελή projects, τα νέα beach clubs και η αναβάθμιση της παραλιακής ζώνης ανεβάζουν συνεχώς τον πήχη των τιμών. Το ερώτημα είναι αν μαζί με την ποιότητα ανεβαίνει και η δυνατότητα του μέσου Έλληνα να απολαμβάνει τη θάλασσα.
Γιατί όταν μια ξαπλώστρα κοστίζει όσο ένα αεροπορικό εισιτήριο για νησί, τότε το μπάνιο παύει να είναι αυτονόητο. Γίνεται προϊόν πολυτελείας. Και αυτό λέει πολλά για τη νέα πραγματικότητα της αθηναϊκής παραλίας.
