Μια ιδιαίτερα σημαντική δικαστική απόφαση για τις υποθέσεις διατροφής εξέδωσε το Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών, κρίνοντας ότι ένας γονέας δεν μπορεί να επικαλείται χαμηλά ή μηδενικά εισοδήματα όταν η μη εργασία αποτελεί προσωπική του επιλογή και όχι αντικειμενική αδυναμία. Με την απόφαση 1348/2026, το δικαστήριο έκρινε ότι η οικονομική δυνατότητα ενός γονέα δεν αποτιμάται μόνο από τα πραγματικά δηλωμένα εισοδήματα, αλλά και από την επαγγελματική του ικανότητα και τα προσόντα του.
Η υπόθεση αφορούσε μητέρα, οδοντίατρο με μεταπτυχιακές σπουδές, η οποία είχε επιλέξει να μην εργάζεται, ζητώντας ουσιαστικά να επωμιστεί ο πατέρας το σύνολο της διατροφής του ανήλικου παιδιού. Το δικαστήριο έκρινε ότι η συγκεκριμένη επιλογή δεν μπορεί να μεταφέρει αποκλειστικά το οικονομικό βάρος στον άλλο γονέα και της καταλόγισε τεκμαρτό εισόδημα, θεωρώντας ότι είχε τη δυνατότητα να ασκεί το επάγγελμά της και να συνεισφέρει στις ανάγκες του παιδιού.
Η απόφαση θεωρείται ιδιαίτερα σημαντική για το οικογενειακό δίκαιο, καθώς επαναβεβαιώνει ότι η υποχρέωση διατροφής βασίζεται στις πραγματικές δυνατότητες κάθε γονέα και όχι αποκλειστικά στα δηλωμένα εισοδήματα. Το δικαστήριο έκρινε ότι η εθελούσια αποχή από την εργασία δεν μπορεί να λειτουργεί ως λόγος απαλλαγής από την υποχρέωση συμμετοχής στη διατροφή του παιδιού, δημιουργώντας ένα ακόμη σημαντικό δικαστικό προηγούμενο για αντίστοιχες υποθέσεις.
