Δεν γνωρίζω αν το Qatargate είναι «μπούρδα», όπως υποστηρίζει ο Δημήτρης Αβραμόπουλος. Ούτε γνωρίζω τι ακριβώς περιλαμβάνουν οι δικογραφίες και τα έγγραφα που έχουν απασχολήσει τις ευρωπαϊκές αρχές τα τελευταία χρόνια. Αυτό που γνωρίζω είναι ότι μετά την τελευταία τηλεοπτική του εμφάνιση, ο βουλευτής της ΝΔ κατάφερε να πετύχει κάτι που φαινόταν δύσκολο: να προκαλέσει δημόσιες αποστάσεις από την ίδια του την παράταξη.
- Πρώτα ήρθε η απάντηση του Μιχάλη Χρυσοχοΐδη για τους ισχυρισμούς περί εντάλματος. Στη συνέχεια ακολούθησε ο Παύλος Μαρινάκης με την ξεκάθαρη θέση ότι όταν καλεί μια αρχή, εμφανίζεσαι. Και κάπως έτσι δημιουργήθηκε η εικόνα ενός πολιτικού που αντί να κλείσει ένα θέμα, το άνοιξε ακόμη περισσότερο.
Στο κυβερνητικό στρατόπεδο δεν θεωρούν τον Αβραμόπουλο κατηγορούμενο. Άλλο αυτό. Εκείνο που ενόχλησε, σύμφωνα με όσους γνωρίζουν το παρασκήνιο, ήταν ο χειρισμός της υπόθεσης και η επικοινωνιακή διαχείριση.
- Γιατί στην πολιτική δεν αρκεί να έχεις δίκιο. Πρέπει και να πείθεις ότι το έχεις.
Και η αίσθηση που υπάρχει πλέον σε αρκετούς γαλάζιους κύκλους είναι ότι ο πρώην Επίτροπος περισσότερο έβλαψε παρά βοήθησε τον εαυτό του. Γι’ αυτό και οι ψίθυροι για το πολιτικό του μέλλον πληθαίνουν καθημερινά. Το αν θα βρίσκεται στα επόμενα ψηφοδέλτια είναι μια συζήτηση που μόλις ξεκίνησε. Και στο παρασκήνιο, ήδη πολλοί θεωρούν ότι η απόφαση έχει σχεδόν ληφθεί.
