Δεν είναι απλά παρασκήνιο. Είναι κοινό μυστικό πλέον στην πιάτσα. Ο Ανδρέας Γεωργίου έχει έναν όρο που δεν διαπραγματεύεται. Τον τελευταίο λόγο στο καστ. Πάντα.
- Και κάπου εκεί αρχίζει η κατρακύλα. Γιατί όταν οι επιλογές δεν γίνονται με βάση το ταλέντο αλλά την εμμονή, τότε το αποτέλεσμα είναι αυτό που βλέπουμε.
Μονοψήφια, cringe σκηνές και σειρές που φυτοζωούν. Οι άνθρωποι που καλούνται να σώσουν την κατάσταση; Οι σεναριογράφοι.
Με πρώτη και… καλύτερη τη Βάνα Δημητρίου, που σύμφωνα με πληροφορίες πιέζεται ασφυκτικά για να «ντύσει» με λόγια πρόσωπα που απλά… δεν το έχουν.
- Και όσο και να προσπαθήσεις να γράψεις, όταν απέναντί σου έχεις ατάλαντους, το αποτέλεσμα δεν σώζεται. Το έχουμε ξαναδεί το έργο. Ο Γιώργος Αγγελόπουλος στο «Τατουάζ» – μια επιλογή που προκάλεσε περισσότερο γέλιο παρά αποδοχή.
- Η Κλέλια Ανδριολάτου σε ρόλο δικηγόρου στα 19 της – μια απόφαση που σχολιάστηκε όσο λίγες. Και να μην ανοίξουμε καν το κεφάλαιο «αγόρια», γιατί εκεί πραγματικά… χάνεται η μπάλα. Και τώρα; Η “Γη της Ελιάς” πληρώνει το ίδιο έργο σε επανάληψη.
Πρόσωπα χωρίς βάθος, ερμηνείες που δεν πείθουν και ένα κοινό που γυρίζει την πλάτη. Γιατί ο κόσμος δεν είναι χαζός. Βλέπει. Όταν η επιρροή γίνεται εμμονή και το “εγώ” μπαίνει πάνω από το αποτέλεσμα, τότε δεν μιλάμε για δημιουργό. Μιλάμε για βαρίδι.
- Και το πιο σκληρό; Δεν πληγώνεται μόνο η σειρά. Πληγώνονται συνεργάτες, παραγωγές, άνθρωποι που παλεύουν να βγάλουν κάτι αξιοπρεπές – και βλέπουν τις επιλογές να τους τινάζουν στον αέρα.
Κάποια στιγμή πρέπει να ειπωθεί καθαρά: Δεν φταίει το κοινό που φεύγει. Φταίνε αυτοί που το διώχνουν.
