Η Αμαλία Μουτούση μίλησε στα «ΝΕΑ Σαββατοκύριακο» και στη Ζωή Λιάκα, με αφορμή τη «Ραψωδία Ω» της Ιλιάδας. Η έμπειρη ηθοποιός εστίασε στη σχέση της τέχνης με την προσωπική διαδρομή του ηθοποιού και στον ρόλο της ποίησης ως αντίβαρο στη σύγχρονη πραγματικότητα.
«Αυτό το εργαλείο της αθωότητας και της ελευθερίας δεν περιορίζεται στο σανίδι. Είναι αυτονόητο ότι εφαρμόζεται στην προσωπική ζωή, γιατί, τελικά, τι άλλο είναι η δουλειά του ηθοποιού αν όχι εργασία πάνω στον ίδιο του τον εαυτό; Με τον εαυτό σου εργάζεσαι για να κάνεις αυτή τη δουλειά, άρα η ποιότητα της τέχνης σου είναι άμεσα συνυφασμένη με την ποιότητα της ύπαρξής σου. Προσπαθούμε να δουλέψουμε πάνω στον εαυτό μας για να διεκδικήσουμε μια ζωή που θα άξιζε σε έναν άνθρωπο, μια ζωή που εξευγενίζει την ύπαρξη.
Όμως, η εποχή μας δεν βοηθά σε αυτό το άνοιγμα της ψυχής. Νιώθω καθημερινά τον περιορισμό και την έλλειψη αθωότητας. Ζούμε σε έναν κόσμο που κυριαρχείται από τον φόβο, την καχυποψία, την ανασφάλεια, την κακία και τη λάσπη που ρίχνει ο ένας στον άλλον. Τα αρνητικά αυτά στοιχεία ακουμπάνε πάνω σε ένα έδαφος ποτισμένο από πόλεμο, γενοκτονία και θάνατο. Ό,τι ζούμε σε καθημερινή βάση. Όχι κάπου μακριά, αλλά “εκεί δίπλα”. Αυτός ο εξωτερικός κλοιός μάς κάνει να κλεινόμαστε και να συντριβόμαστε.
Ο προσωπικός μου τρόπος αντίστασης σε αυτό το “μπούκωμα” είναι η ποίηση. Η ποίηση δεν είναι για μένα κάτι θεωρητικό, είναι κάτι ευεργετικό και απτό. Είναι το όχημα που με βοηθά να πλησιάσω την περιοχή του “άφοβου”. Mε θωρακίζει, μου δίνει δύναμη και διάκριση. Σε έναν κόσμο όπου όλα είναι “τσουβαλιασμένα” και μπερδεμένα, η ποίηση προσφέρει το κριτήριο να ξεχωρίζεις το καλό από το κακό. Αλλά η πίστη μου είναι πάνω απ΄ όλα», δήλωσε η Αμαλία Μουτούση.
