Ας σοβαρευτούμε λίγο, γιατί κάπου το πράγμα ξέφυγε για ένα… κρακεράκι. Ο Άδωνις Γεωργιάδης βγήκε και εξήγησε ξεκάθαρα τι συνέβη στη Βουλή. Ήταν εκεί για ώρες, δεν είχε φάει όλη μέρα, τον έπιασε το στομάχι του. Βγήκε έξω, έφαγε κάτι πρόχειρο και επέστρεψε. Και ναι, έτυχε να έχει ένα κρακεράκι στο χέρι και το έφαγε.
- Και έγινε… θέμα.
Δηλαδή πραγματικά τώρα; Θα δικάσουμε έναν άνθρωπο επειδή είχε υπογλυκαιμία και προσπάθησε να σταθεί όρθιος σε μια εξαντλητική ημέρα; Στη Βουλή δεν είναι ρομπότ. Είναι άνθρωποι με πίεση, ένταση και — προφανώς — βασικές ανάγκες.
Το να ζητάς συγγνώμη για κάτι τόσο ανθρώπινο δείχνει και κάτι άλλο. Ότι αντιλαμβάνεται την εικόνα και σέβεται τον χώρο. Το πρόβλημα δεν είναι ο Γεωργιάδης. Το πρόβλημα είναι ότι ψάχνουμε αφορμές για να κάνουμε θόρυβο εκεί που δεν υπάρχει θέμα. Αν αυτό είναι το επίπεδο της «κριτικής», τότε μάλλον έχουμε χάσει την ουσία.
