Υπάρχουν στιγμές που η δημοσιογραφία σταματά να είναι απλώς ένα επάγγελμα. Γίνεται στάση ζωής. Και υπάρχουν συμπεριφορές που δεν γίνεται να τις προσπεράσεις με ένα «εντάξει, συμβαίνουν αυτά».
- Η Μαρίνα είναι ένα κορίτσι που εκτιμώ πολύ. Εργατικό, με διάθεση να μάθει, να ψάξει, να σταθεί στον δρόμο και να κάνει τη δουλειά της. Είχα την τύχη να την έχω μαθήτρια στη σχολή δημοσιογραφίας Hub New Media Studies και φέτος η ζωή τα έφερε έτσι ώστε να συνεργαζόμαστε στο OPEN, στην εκπομπή μου, το «Ρεπορτάζ ΤΩΡΑ».
Σήμερα το πρωί συμμετείχε κανονικά στη σύσκεψη της εκπομπής. Πήρε το συνεργείο και πήγε στο Τζάνειο, με αποστολή να καλύψει το ρεπορτάζ για την υπόθεση της Πάρου. Βγήκε ζωντανά στον αέρα. Όμως δεν μάζεψε το μικρόφωνο για να φύγει μόλις τελείωσε η σύνδεση. Έμεινε εκεί. Γιατί αυτό κάνουν οι δημοσιογράφοι που σέβονται τη δουλειά τους. Συνεχίζουν να ψάχνουν.
- Μίλησε με συγγενείς της 21χρονης και επανήλθε στον αέρα, μεταφέροντας όσα είχε συλλέξει. Και όταν έκλεισε η κάμερα, αντί να τελειώσει το ρεπορτάζ της με μια καλημέρα, βρέθηκε αντιμέτωπη με μια επίθεση που δεν έχει καμία θέση σε μια κοινωνία που θέλει να λέγεται πολιτισμένη.
Σύμφωνα με όσα μου μεταφέρθηκαν, δέχτηκε σφαλιάρες και χυδαίους χαρακτηρισμούς από τη μητέρα της νεαρής γυναίκας.
- Καταλαβαίνω τον πόνο μιας μάνας. Δεν μπορώ, όμως, να δεχτώ ότι ο πόνος δίνει σε οποιονδήποτε το δικαίωμα να σηκώνει χέρι. Η βία δεν δικαιολογείται. Από κανέναν και για κανέναν λόγο.
Και κάτι ακόμη: δεν θα αφήσω αυτό το περιστατικό να περάσει έτσι. Το οφείλω στη Μαρίνα, στους ανθρώπους μου και σε όλους εκείνους που βγαίνουν καθημερινά στον δρόμο για να μεταφέρουν την είδηση, συχνά κάτω από δύσκολες συνθήκες.
Γιατί η δημοσιογραφία είναι δρόμος. Αλλά ο δρόμος δεν είναι ζούγκλα. Αύριο, στις 14:20, ζωντανά στο OPEN και στο «Ρεπορτάζ ΤΩΡΑ», θα πούμε περισσότερα.
