Η «Ελπίδα για τη Δημοκρατία» της Μαρίας Καρυστιανού βρίσκεται πλέον μπροστά σε ένα εντελώς διαφορετικό πολιτικό τοπίο.
- Οι δημοσκοπήσεις του καλοκαιριού κατέγραψαν σημαντική υποχώρηση, με την Interview να την τοποθετεί στο 3,6% τον Αύγουστο και τη GPO να καταγράφει 3% τον Σεπτέμβριο. Και εδώ αρχίζει το πραγματικό ενδιαφέρον.
Γιατί στην πολιτική δεν έχει σημασία μόνο ποιος ανεβαίνει και ποιος πέφτει, αλλά κυρίως πού πηγαίνουν όσοι αλλάζουν επιλογή.
- Η εικόνα που παρουσιάζεται στις σχετικές αναλύσεις είναι ότι ένα μέρος των ψηφοφόρων που απομακρύνονται από την «Ελπίδα» κινείται προς τη ζώνη των αναποφάσιστων. Αν αυτή η τάση επιβεβαιωθεί και σε επόμενες μετρήσεις, δημιουργείται μια νέα δεξαμενή ψηφοφόρων την οποία θα επιχειρήσουν να προσεγγίσουν διαφορετικοί πολιτικοί χώροι.
Στο κάδρο μπαίνουν ήδη ο Αντώνης Σαμαράς και ο Αλέξης Τσίπρας, με διαφορετικές πολιτικές αφετηρίες και διαφορετικά ακροατήρια.
- Το προφίλ αυτών των ψηφοφόρων είναι, βέβαια, το μεγάλο ζητούμενο. Οι αναλύσεις που κυκλοφορούν αποδίδουν σε σημαντικό τμήμα τους πατριωτικά και κοινωνικά συντηρητικά χαρακτηριστικά, όμως αυτό δεν αρκεί από μόνο του για να προβλεφθεί η επόμενη εκλογική τους επιλογή.
Και κάπου εδώ βρίσκεται το ζουμί: η πτώση ενός κόμματος δεν σημαίνει αυτόματα μετακίνηση προς κάποιο άλλο. Μπορεί να σημαίνει αναμονή, απογοήτευση, αναζήτηση νέας επιλογής ή απλώς επιστροφή στην αδιευκρίνιστη ψήφο. Το ποιος θα καταφέρει να τους πείσει, θα φανεί στις επόμενες μετρήσεις.
