Υπάρχουν φωνές που δεν πεθαίνουν ποτέ. Και η Ρίτα Σακελλαρίου ήταν μία από αυτές. Στις 6 Αυγούστου 1999 έπεσε η αυλαία για μια από τις σπουδαιότερες λαϊκές ερμηνεύτριες που γνώρισε ποτέ η Ελλάδα, όμως τα τραγούδια της συνεχίζουν να ακούγονται σαν να μην πέρασε ούτε μία μέρα.
- Η Ρίτα δεν ήταν απλώς μια τραγουδίστρια. Ήταν στάση ζωής. Μια γυναίκα που βγήκε μέσα από τις δυσκολίες, πάλεψε, αγάπησε, πόνεσε και μετέφερε κάθε συναίσθημα στη σκηνή. Δεν χρειαζόταν εντυπωσιακές παραγωγές ούτε φανταχτερές εμφανίσεις. Αρκούσε να πιάσει το μικρόφωνο και μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα ολόκληρο το μαγαζί σώπαινε.
Τα τραγούδια της έγιναν ύμνοι για γενιές ανθρώπων που ερωτεύτηκαν, προδόθηκαν, γλέντησαν και ξενύχτησαν μέχρι το πρωί. Η αυθεντικότητα ήταν το μεγαλύτερο όπλο της και γι’ αυτό το κοινό την αγκάλιασε όσο λίγους καλλιτέχνες.
Είκοσι επτά χρόνια μετά τον θάνατό της, η Ρίτα εξακολουθεί να είναι σημείο αναφοράς για το ελληνικό λαϊκό τραγούδι. Γιατί υπάρχουν καλλιτέχνες που κάνουν επιτυχίες και υπάρχουν και εκείνοι που γράφουν ιστορία. Και η Ρίτα ανήκε αναμφίβολα στη δεύτερη κατηγορία.
