Η απόφαση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου να μην μπλοκάρει την εθελοντική σάρωση συνομιλιών φέρνει ξανά στο τραπέζι ένα θέμα που «καίει».
Από τη μία, η ανάγκη να προστατευτούν τα παιδιά από κυκλώματα παιδικής πορνογραφίας. Από την άλλη, ο μεγάλος φόβος: μέχρι πού μπορεί να φτάσει η παρακολούθηση; Η παράταση της διαδικασίας έως το 2028 δεν πέρασε απαρατήρητη.
Αντιθέτως, άνοιξε νέο κύκλο αντιδράσεων για τα προσωπικά δεδομένα, τη διαφάνεια και το ποιος τελικά θα ελέγχει αυτές τις τεχνολογίες.
Γιατί όταν μιλάμε για σάρωση συνομιλιών, μιλάμε για κάτι που αφορά εκατομμύρια πολίτες και την καθημερινή τους επικοινωνία.
Η μάχη πλέον μεταφέρεται στο Συμβούλιο, εκεί όπου θα κριθούν πολλά.
Οι αποφάσεις δεν θα είναι απλώς τεχνικές ή νομικές. Θα αγγίξουν τον πυρήνα της ιδιωτικότητας στην Ευρώπη.
Κανείς δεν αμφισβητεί ότι η προστασία των παιδιών είναι προτεραιότητα. Όμως το μεγάλο ερώτημα παραμένει: μπορεί η Ευρώπη να πολεμήσει το έγκλημα χωρίς να ανοίξει την πόρτα σε ένα σύστημα μαζικής επιτήρησης;
