Με ένα πολύ δυνατό κείμενο αποχαιρετά τον «Οδυσσέα» ο Δημήτρης Τσίκλης θέλοντας να περάσει πολλά μηνύματα! Ο ηθοποιός μέσα από τα λόγια του αναδεικνύει την αξία της αυθεντικότητας, της αποδοχής και της ελεύθερης έκφρασης των συναισθημάτων, τονίζοντας πως η κοινωνία επιβάλλει στερεότυπα, ιδιαίτερα γύρω από την ανδρική ταυτότητα, οδηγώντας πολλούς άντρες να κρύβουν τα συναισθήματά τους και να υιοθετούν μια σκληρή εικόνα που δεν τους εκφράζει.
«Όταν τελείωσε η τελευταία σκηνή, μετά την έκρηξη, μπήκα στο αυτοκίνητό μου και ξέσπασα σε κλάματα. Όχι γιατί τελείωσε ένα γύρισμα. Αλλά γιατί εκείνη τη στιγμή κατάλαβα πως δεν αποχαιρετούσα μόνο έναν ρόλο. Σκεφτόμουν όλους εκείνους που αγαπήσαμε και έφυγαν νωρίς. Εκείνους που δεν πρόλαβαν να δουν το μέλλον. Εκείνους που δεν προλάβαμε να κρατήσουμε λίγο περισσότερο, να τους αγκαλιάσουμε λίγο πιο σφιχτά ή να τους πούμε όσα νιώθαμε. Ίσως τελικά η θύμηση να είναι ο μόνος τρόπος να νικήσουμε την απουσία. Κι όσο υπάρχουν μέσα μας, θα είναι πάντα ζωντανοί. Ο Οδυσσέας δεν χάθηκε στη θάλασσα. Χάθηκε τη μέρα που πίστεψε πως, για να αγαπηθεί, έπρεπε να γίνει κάποιος άλλος. Ο δικός μου Οδυσσέας είναι η μικρογραφία μιας ολόκληρης γενιάς που έμαθε πως υπάρχει μόνο ένας αποδεκτός τρόπος να είσαι άντρας. Έγινε σκληρός όχι επειδή το ήθελε, αλλά επειδή πίστεψε πως μόνο έτσι θα επιβίωνε. Πήγε κόντρα στη φύση του για να χωρέσει στα καλούπια της κοινωνίας. Μέχρι που έγινε σχεδόν ξένος προς τον ίδιο του τον εαυτό. Για κάθε αγόρι.Για κάθε άντρα. Για κάθε άνθρωπο που δεν ένιωσε ποτέ «κανονικός». Απόψε κλείνει ένας κύκλος.
