Η Όλγα Κεφαλογιάννη το είπε καθαρά. Ο οινοτουρισμός δεν είναι μια ακόμη μόδα που πέρασε για να φύγει. Είναι ένα δυνατό χαρτί για την Ελλάδα.
Ένα εργαλείο που μπορεί να φέρει χρήμα, κόσμο και νέα ταυτότητα στον ελληνικό τουρισμό. Γιατί εδώ δεν μιλάμε απλώς για ένα ποτήρι κρασί. Μιλάμε για εμπειρία.
Για αμπελώνες, τοπικές ιστορίες, παραδόσεις, γεύσεις και ανθρώπους που κρατούν ζωντανή την πολιτιστική μας κληρονομιά.
Οι ταξιδιώτες πλέον δεν ψάχνουν μόνο ήλιο και θάλασσα. Θέλουν κάτι αυθεντικό. Θέλουν να νιώσουν τον τόπο που επισκέπτονται. Και ο οινοτουρισμός μπορεί να τους το δώσει.
Μπορεί να στηρίξει τις τοπικές κοινωνίες, να ανοίξει δουλειές, να ενισχύσει μικρές επιχειρήσεις και να βάλει στον χάρτη περιοχές που μέχρι σήμερα έμεναν στη σκιά.
Το ζητούμενο όμως είναι ένα. Σχέδιο. Όχι λόγια. Πολιτική στήριξη, σωστή προβολή και βιώσιμη ανάπτυξη.
Γιατί αν η Ελλάδα θέλει τουρισμό με ποιότητα και όχι μόνο με αριθμούς, τότε το κρασί μπορεί να γίνει ο μεγάλος πρωταγωνιστής.
