Η απόσταση ανάμεσα στην τηλεοπτική ηρωοποίηση και την αποκαθήλωση είναι τελικά πολύ μικρότερη απ’ όσο πιστεύουν αρκετοί. Και η φετινή πορεία της Ζέτας Μακρυπούλια αποτελεί ίσως το πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα.
- Καθ’ όλη τη διάρκεια της σεζόν, οι γνωστοί μηχανισμοί δημοσίων σχέσεων παρουσίαζαν το «Ρουκ Ζουκ» σαν μια αδιαμφισβήτητη επιτυχία και τη Ζέτα ως την απόλυτη βασίλισσα της ψυχαγωγίας. Μόνο που η Nielsen δεν διαβάζει δελτία Τύπου. Καταγράφει τηλεθεατές.
Και οι τηλεθεατές είχαν διαφορετική άποψη.
- Ναι, η αλλαγή ώρας μετάδοσης έπαιξε τον ρόλο της. Ναι, απέναντι υπήρχε ο Νίκος Ευαγγελάτος που κινήθηκε σε πολύ υψηλά ποσοστά. Όμως στην τηλεόραση οι δικαιολογίες έχουν ημερομηνία λήξης. Τα νούμερα είναι η μοναδική αλήθεια.
Και αυτή η αλήθεια ήταν σκληρή.
- Στο τελευταίο επεισόδιο της σεζόν, το «Ρουκ Ζουκ» περιορίστηκε περίπου στο 5%, ένα ποσοστό που για μια εκπομπή με τη διαδρομή και τη δυναμική που είχε τα προηγούμενα χρόνια δεν μπορεί να χαρακτηριστεί απλώς χαμηλό. Είναι καμπανάκι.
Το ερώτημα πλέον δεν είναι αν η Ζέτα παραμένει ένα δυνατό τηλεοπτικό πρόσωπο. Είναι αν το συγκεκριμένο format έκλεισε τον κύκλο του. Γιατί στην ελληνική τηλεόραση η επιτυχία έχει πολύ κοντή μνήμη και η κορυφή απέχει μόλις μία κακή σεζόν από την απότομη προσγείωση.
