Η Ελλάδα πήρε λεφτά. Πολλά λεφτά. Μεγάλα πακέτα, βαρύγδουπες ανακοινώσεις, υποσχέσεις για ανάπτυξη, επενδύσεις και αλλαγή σελίδας.
Και όμως, η σκληρή αλήθεια είναι μία: νέο μεγάλο εργοστάσιο δεν είδαμε. Το Ταμείο Ανάκαμψης παρουσιάστηκε ως το μεγάλο όχημα που θα άλλαζε την οικονομία.
Θα έφερνε παραγωγή, δουλειές, εξαγωγές, πραγματικό πλούτο. Αντί γι’ αυτό, η χώρα μοιάζει να παραμένει κολλημένη στο ίδιο κουρασμένο μοντέλο.
Επιδοτήσεις, υπηρεσίες, κατανάλωση και λίγη βιτρίνα για τις κάμερες. Το πρόβλημα δεν είναι μόνο τα χρήματα. Είναι ο σχεδιασμός. Είναι η αδυναμία να χτιστεί μια σοβαρή παραγωγική βάση.
Να δημιουργηθούν μονάδες, βιομηχανία, τεχνογνωσία, θέσεις εργασίας με προοπτική. Γιατί χωρίς παραγωγή, η ανάπτυξη μένει σύνθημα.
Οι πολίτες ακούνε για δισεκατομμύρια, αλλά στην καθημερινότητα βλέπουν ακρίβεια, μισθούς που δεν φτάνουν και μια οικονομία που δεν αλλάζει βάθος.
Η Ελλάδα δεν χρειάζεται απλώς χρηματοδότηση. Χρειάζεται ανατροπή νοοτροπίας, σχέδιο και σύγκρουση με το παλιό. Αλλιώς, τα λεφτά θα περάσουν. Και η μεγάλη ευκαιρία θα χαθεί.
