Η εμπρηστική επίθεση στη Θεσσαλονίκη δεν είναι ένα περιστατικό που μπορεί να περάσει στα ψιλά. Είναι ένα ακόμη καμπανάκι για το πού οδηγεί η ένταση, η τοξικότητα και η πολιτική ρητορική όταν ξεφεύγουν από τα όρια.
Οι επιθέσεις βίας, είτε με πράξεις είτε με λόγια, δεν γεννιούνται στο κενό. Καλλιεργούνται μέσα σε ένα κλίμα πόλωσης, όπου ο αντίπαλος παρουσιάζεται σχεδόν ως εχθρός.
Και εδώ αρχίζουν τα δύσκολα ερωτήματα. Στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ έχουν δεχθεί σκληρή κριτική ότι με τη στάση και τον λόγο τους συμβάλλουν σε ένα κλίμα έντασης.
Προφανώς άλλο η πολιτική αντιπαράθεση και άλλο η βία. Όμως οι καταδίκες δεν αρκούν όταν δεν συνοδεύονται από αυτοκριτική.
Η Δημοκρατία δεν προστατεύεται με ανακοινώσεις μόνο. Θέλει ευθύνη, σοβαρότητα και καθαρές αποστάσεις από κάθε μορφή εκφοβισμού.
Γιατί αν όλοι καταδικάζουν τη βία μόνο όταν τους βολεύει πολιτικά, τότε το πρόβλημα δεν λύνεται. Απλώς αλλάζει πλευρά και επιστρέφει πιο επικίνδυνο.
