Δεν πέρασαν παρά λίγες ώρες από την επανεμφάνιση του Αλέξη Τσίπρα και άρχισαν ήδη τα μεγάλα λόγια. «Σε 24 ώρες γίναμε αντιπολίτευση, σε λίγους μήνες θα γίνουμε κυβέρνηση», είπε ο πρώην πρωθυπουργός, λες και οι κάλπες στήνονται πλέον από τις εταιρείες δημοσκοπήσεων και όχι από τους πολίτες.
- Και αναρωτιέται κανείς: από πού ακριβώς πηγάζει αυτή η βεβαιότητα; Από δύο μετρήσεις που τον εμφανίζουν στο 14% ή στο 15%; Από το γεγονός ότι πέρασε δημοσκοπικά τον Ανδρουλάκη; Ή μήπως από τη διάλυση του ΣΥΡΙΖΑ που μοιάζει να αδειάζει καθημερινά από στελέχη, ψηφοφόρους και ελπίδα;
Η πολιτική ιστορία είναι γεμάτη από κόμματα που απογειώθηκαν στα γκάλοπ και προσγειώθηκαν ανώμαλα στην πραγματικότητα. Το Ποτάμι εμφανιζόταν κάποτε ως η μεγάλη εναλλακτική δύναμη και εξαφανίστηκε. Άλλοι σχηματισμοί έβλεπαν διψήφια ποσοστά στις μετρήσεις και τελικά δεν πλησίασαν ποτέ τις προσδοκίες που καλλιέργησαν.
- Το παράδοξο είναι άλλο. Ο Τσίπρας εγκατέλειψε τον ΣΥΡΙΖΑ όταν ήταν αξιωματική αντιπολίτευση με ποσοστά πολύ υψηλότερα από αυτά που εμφανίζονται σήμερα. Τώρα επιστρέφει ως σωτήρας, αλλά μόνο μέσα από δημοσκοπικά σενάρια.
Όσο για τον ΣΥΡΙΖΑ του Φάμελλου; Μια παράταξη που έχει μετατραπεί σε πεδίο εσωτερικών συγκρούσεων. Οι ίδιοι άνθρωποι, οι ίδιες καρέκλες, οι ίδιες φιλοδοξίες. Και η κοινωνία να παρακολουθεί με ένα μείγμα θλίψης και απογοήτευσης. Γιατί όταν η πολιτική γίνεται μάχη επιβίωσης στελεχών, το πρόβλημα δεν είναι το ποσοστό. Είναι η πλήρης απουσία προοπτικής.
