Δεν είναι εντύπωση. Δεν είναι συγκυρία. Είναι η πραγματικότητα που καταγράφεται καθημερινά στους πίνακες τηλεθέασης. Το Mundial έχει καταφέρει μέσα σε λίγες ημέρες να τραβήξει ξανά μπροστά στις οθόνες ένα κοινό που έφυγε κουρασμένο από τη φετινή τηλεοπτική σεζόν. Μια σεζόν γεμάτη φωνές, αυτοαναφορικότητα, ανακύκλωση θεμάτων και ατελείωτη τοξικότητα που πολλές φορές έπνιξε ακόμη και τις ίδιες τις ειδήσεις.
- Ο κόσμος αναζητούσε μια διέξοδο. Και τη βρήκε στο ποδόσφαιρο.
Αυτό αποτυπώθηκε ξεκάθαρα στα χθεσινά νούμερα της ΕΡΤ. Όχι τόσο στο παιχνίδι της Ελβετίας με το Κατάρ, όσο στο μεγάλο μεταμεσονύκτιο ραντεβού της Βραζιλίας με το Μαρόκο. Δύο ομάδες που ανήκουν στην ελίτ του παγκόσμιου ποδοσφαίρου και πρόσφεραν ένα παιχνίδι υψηλού ρυθμού, έντασης και θεάματος.
- Η μπάλα πήγαινε πάνω κάτω ασταμάτητα, οι φάσεις διαδέχονταν η μία την άλλη και το τελικό αποτέλεσμα άφησε την αίσθηση ότι η ισοπαλία ήταν το πιο δίκαιο φινάλε για δύο ομάδες που έπαιξαν για να κερδίσουν και όχι για να μη χάσουν.
Το πιο σημαντικό όμως δεν ήταν το αποτέλεσμα. Ήταν το 35άρι στο δυναμικό κοινό.
- Ένα ποσοστό που δείχνει ξεκάθαρα προς τα πού πηγαίνει το πράγμα. Γιατί αν ένα παιχνίδι ομίλων φτάνει σε τέτοια επίπεδα, τότε όταν το τουρνουά μπει στη δεύτερη και κυρίως στην τρίτη φάση, όπου οι πραγματικοί γίγαντες του παγκόσμιου ποδοσφαίρου θα αρχίσουν να συγκρούονται μεταξύ τους, τα 40άρια μοιάζουν περισσότερο με βεβαιότητα παρά με πρόβλεψη.
Δείτε τα νούμερα αναλυτικά παρακάτω.
