Ο Λίβανος βυθίζεται ξανά στο χάος. Οι αριθμοί σοκάρουν: πάνω από 1.300 νεκροί και σχεδόν 4.000 τραυματίες από τις ισραηλινές επιθέσεις. Και πίσω από τους αριθμούς, άνθρωποι. Οικογένειες. Παιδιά. Τα νοσοκομεία δεν αντέχουν. Γιατροί και νοσηλευτές δίνουν μάχη χωρίς ανάσα, την ώρα που τα περιστατικά αυξάνονται δραματικά.
Η βοήθεια καθυστερεί και η κατάσταση γίνεται ασφυκτική. Η διεθνής κοινότητα παρακολουθεί, αλλά οι κινήσεις είναι αργές. Αποστολές οργανώνονται, όμως η ασφάλεια στην περιοχή παραμένει αβέβαιη. Στο πολιτικό παρασκήνιο, καμία συμφωνία. Οι διαπραγματεύσεις για εκεχειρία κολλημένες, οι πλευρές αμετακίνητες. Και ο κόσμος; Περιμένει. Παλεύει. Επιβιώνει. Γιατί στον Λίβανο σήμερα, το ζητούμενο δεν είναι η πολιτική. Είναι η ίδια η ζωή.
